4. අත්තකාමසික්ඛාපදවණ්ණනා
දුට්ඨුල්ලොභාසනෙ වුත්තප්පකාරායාති දුට්ඨුල්ලාදුට්ඨුල්ලජානනසමත්ථාය. පරස්ස භික්ඛුනො අත්තකාමපාරිචරියාය වණ්ණභණනෙ දුක්කටං, ‘‘යො තෙ විහාරෙ වසති, තස්ස අග්ගදානං මෙථුනං ධම්මං දෙහී’’ති පරියායවචනෙපි දුක්කටං, ‘‘අත්තකාමපාරිචරියාය වණ්ණං භාසෙය්‍ය, යා මාදිසං සීලවන්ත’’න්ති ච වුත්තත්තාති එකෙ. පඤ්චසු අඞ්ගෙසු සබ්භාවා සඞ්ඝාදිසෙසොවාති එකෙ, විචාරෙත්වා ගහෙතබ්බං. ‘‘ඉමස්මිං සික්ඛාපදද්වයෙ කායසංසග්ගෙ විය යක්ඛිපෙතීසුපි දුට්ඨුල්ලත්තකආමවචනෙ ථුල්ලච්චයන්ති වදන්ති. අට්ඨකථාසු පන නාගත’’න්ති (වජිර. ටී. පාරාජික 295) ලිඛිතං. උභතොබ්‍යඤ්ජනකො පන පණ්ඩකගතිකොව.
අත්තකාමසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.