14-17. සඞ්ඝභෙදකාදිසික්ඛාපදවණ්ණනා

භික්ඛුනී සඞ්ඝං න භින්දතීති කම්මං, උද්දෙසො චාති ද්වීහි භෙදො, සො තාය සද්ධිං නත්ථීති භික්ඛුනී සඞ්ඝං න භින්දති. න කෙවලං පරිවාසාභාවොයෙවාති ආහ ‘‘ඡාදනපච්චයාපී’’තිආදි. එත්ථ ච ‘‘ඡාදනපච්චයාපි න දුක්කටං ආපජ්ජතී’’ති පාඨො දට්ඨබ්බො, ඡාදනපච්චයාපි දුක්කටං න ආපජ්ජතීති අත්ථො. එවඤ්ච කත්වා –

‘‘ආපජ්ජති ගරුකං සාවසෙසං;

ඡාදෙති අනාදරියං පටිච්ච;

න භික්ඛුනී නො ච ඵුසෙය්‍ය වජ්ජං;

පඤ්හාමෙසා කුසලෙහි චින්තිතා’’ති. (පරි. 481) –

එත්ථ භික්ඛුනිනිසෙධො උපපන්නො හොති. යෙසු පන පොත්ථකෙසු ‘‘ඡාදනපච්චයා පන දුක්කටං ආපජ්ජතී’’ති විනා න-කාරං පාඨො දිස්සති, සො පමාදලෙඛොති දට්ඨබ්බං. තස්මාති යස්මා පරිවාසො නාම නත්ථි, තස්මා. අත්තනො සීමං සොධෙත්වා විහාරසීමාය වාති විහාරෙ බද්ධසීමමෙව සන්ධාය වුත්තං. සොධෙතුං අසක්කොන්තීහීති විහාරසීමං සොධෙතුං අසක්කොන්තීහි.

මුඛමත්තනිදස්සනන්ති පවෙසොපායමත්තනිදස්සනං. එත්ථාහ – අථ කස්මා යථා භික්ඛුමානත්තකථාය ‘‘පරික්ඛිත්තස්ස විහාරස්ස පරික්ඛෙපතො, අපරික්ඛිත්තස්ස විහාරස්ස පරික්ඛෙපාරහට්ඨානතො ද්වෙ ලෙඩ්ඩුපාතෙ අතික්කම්මා’’ති (කඞ්ඛා. අට්ඨ. නිගමනවණ්ණනා) වුත්තං, එවමවත්වා ‘‘ගාමූපචාරතො ච භික්ඛූනං විහාරූපචාරතො ච ද්වෙ ලෙඩ්ඩුපාතෙ අතික්කමිත්වා’’ති ඉධ වුත්තන්ති? තත්‍ර චෙකෙ වදන්ති ‘‘භික්ඛූනං වුත්තප්පකාරං පදෙසං අතික්කමිත්වා ගාමෙපි තං කම්මං කාතුං වට්ටති, භික්ඛුනීනං පන ගාමෙ න වට්ටති, තස්මා එවං වුත්ත’’න්ති. අපරෙ පන භණන්ති ‘‘භික්ඛූනම්පි ගාමෙ න වට්ටති, භික්ඛුවිහාරො නාම පුබ්බෙයෙව ගාමූපචාරං අතික්කමිත්වා තිට්ඨති, තස්මා ගාමං අවත්වා විහාරූපචාරමෙව හෙට්ඨා වුත්තං. භික්ඛුනීනං පන විහාරො ගාමෙයෙව, න බහි, තස්මා ගාමූපචාරඤ්ච විහාරූපචාරඤ්ච උභයමෙවෙත්ථ දස්සිතං. තස්මා උභයත්ථාපි අත්ථතො නානාත්ථං නත්ථී’’ති. වීමංසිත්වා යඤ්චෙත්ථ යුජ්ජති, තං ගහෙතබ්බං.

තතො පට්ඨායාති ආරොචිතකාලතො පට්ඨාය.

සඞ්ඝභෙදකාදිසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

ඉති කඞ්ඛාවිතරණියා පාතිමොක්ඛවණ්ණනාය

විනයත්ථමඤ්ජූසායං ලීනත්ථප්පකාසනියං

භික්ඛුනිපාතිමොක්ඛෙ සඞ්ඝාදිසෙසවණ්ණනා නිට්ඨිතා.