3. දුට්ඨුල්ලවාචාසික්ඛාපදවණ්ණනා

තතියෙ ඔතිණ්ණතා ච විපරිණතචිත්තතා ච දුට්ඨුල්ලවාචස්සාදරාගවසෙන වෙදිතබ්බා. මාතුගාමන්ති දුට්ඨුල්ලාදුට්ඨුල්ලසංලක්ඛණසමත්ථං මනුස්සිත්ථිං. දුට්ඨුල්ලාහිවාචාහීති වච්චමග්ගපස්සාවමග්ගෙමෙථුනධම්මප්පටිසංයුත්තාහි වාචාහි. ඔභාසෙය්‍යාති අවභාසෙය්‍ය, වණ්ණාවණ්ණයාචනආයාචනපුච්ඡනපටිපුච්ඡනආචික්ඛණානුසාසනඅක්කොසනවසෙන නානප්පකාරං අසද්ධම්මවචනං වදෙය්‍ය. යථා තන්ති එත්ථ න්ති නිපාතමත්තං, යථා යුවා යුවතින්ති අත්ථො. එතෙන ඔභාසනෙ නිරාසඞ්කභාවං දස්සෙති. මෙථුනුපසංහිතාහීතිඉදං දුට්ඨුල්ලවාචාය සිඛාපත්තලක්ඛණදස්සනං. සඞ්ඝාදිසෙසොති ද්වින්නං මග්ගානං වසෙන වණ්ණාවණ්ණෙහි වා මෙථුනයාචනාදීහි වා ‘‘සිඛරණීසි, සංභින්නාසි, උභතොබ්‍යඤ්ජනකාසී’’ති ඉමෙසු තීසු අඤ්ඤතරෙන අක්කොසවචනෙන වා මාතුගාමං ඔභාසන්තස්ස සඞ්ඝාදිසෙසො නාම ආපත්තිනිකායො හොතීති.

සාවත්ථියං උදායිත්ථෙරං ආරබ්භ දුට්ඨුල්ලවාචාහි ඔභාසනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, අසාධාරණපඤ්ඤත්ති, අනාණත්තිකං, ඉත්ථියා ඉත්ථිසඤ්ඤිනො අන්තමසො හත්ථමුද්දායපි වුත්තනයෙන ඔභාසන්තස්ස සචෙ සා තමත්ථං තස්මිංයෙව ඛණෙ ජානාති, සඞ්ඝාදිසෙසො. පණ්ඩකෙ ථුල්ලච්චයං. තස්මිංයෙව ඉත්ථිසඤ්ඤිනො දුක්කටං. පුනප්පුනං ඔභාසන්තස්ස, සම්බහුලා ච ඉත්ථියො එකවාචාය ඔභාසන්තස්ස වාචාගණනාය චෙව ඉත්ථිගණනාය ච ආපත්තියො. සචෙ යං ඉත්ථිං ඔභාසති, සා න ජානාති, ථුල්ලච්චයං. අධක්ඛකං උබ්භජාණුමණ්ඩලං ආදිස්ස වණ්ණාදිභණනෙපි ථුල්ලච්චයං. පණ්ඩකෙ දුක්කටං, උබ්භක්ඛකං අධොජාණුමණ්ඩලං කායප්පටිබද්ධඤ්ච ආදිස්ස වණ්ණාදිභණනෙ සබ්බත්ථ දුක්කටං. අත්ථධම්මඅනුසාසනිපුරෙක්ඛාරානං උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. සීලවිපත්ති, මනුස්සිත්ථී, ඉත්ථිසඤ්ඤිතා, දුට්ඨුල්ලවාචස්සාදරාගො, තෙන රාගෙන ඔභාසනං, තඞ්ඛණවිජානනන්ති ඉමානෙත්ථ පඤ්ච අඞ්ගානි. අදින්නාදානසමුට්ඨානං, කිරියං, සඤ්ඤාවිමොක්ඛං, සචිත්තකං, ලොකවජ්ජං, කායකම්මං, වචීකම්මං, අකුසලචිත්තං, ද්විවෙදනන්ති.

දුට්ඨුල්ලවාචාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.