1. උස්සයවාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා

සඞ්ඝාදිසෙසෙසු පඨමෙ උස්සයවාදිකාති මානුස්සයවසෙන කොධුස්සයවසෙන අඩ්ඩකරණත්ථාය විනිච්ඡයමහාමත්තානං සන්තිකෙ විවදමානා. ගහපතිනා වාතිආදීහි ඨපෙත්වා පඤ්ච සහධම්මිකෙ අවසෙසා ගහට්ඨපබ්බජිතා සඞ්ගහිතා. අයං භික්ඛුනී පඨමාපත්තිකන්ති ආදිම්හි පඨමං ආපත්ති එතස්සාති පඨමාපත්තිකො, වීතික්කමක්ඛණෙයෙව ආපජ්ජිතබ්බොති අත්ථො, තං පඨමාපත්තිකං. ආපන්නාති අඩ්ඩපරියොසානෙ ආපන්නා. භික්ඛුනිං සඞ්ඝතො නිස්සාරෙතීති නිස්සාරණීයො, තං නිස්සාරණීයං. සඞ්ඝාදිසෙසන්ති එවංනාමකං.

සාවත්ථියං ථුල්ලනන්දං ආරබ්භ උස්සයවාදිකවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාණත්තිකං, ‘‘අඩ්ඩං කරිස්සාමී’’ති යංකිඤ්චි දුතියිකං වා සක්ඛිං වා සහායං වා පරියෙසන්තියා පරියෙසනෙ දුක්කටං, යත්ථ ඨිතාය ‘‘අඩ්ඩං කාතුං ගච්ඡාමී’’ති චිත්තං උප්පජ්ජති, තතො පට්ඨාය ගච්ඡන්තියා පදෙ පදෙ දුක්කටං, යත්ථකත්ථචි අන්තමසො භික්ඛුනුපස්සයං ආගතෙපි වොහාරිකෙ දිස්වා අත්තනො කථං ආරොචෙන්තියා දුක්කටං. ඉතරෙන අත්තනො කථාය ආරොචිතාය භික්ඛුනියා ථුල්ලච්චයං, පඨමං ඉතරෙන පච්ඡා භික්ඛුනියා ආරොචනෙපි එසෙව නයො. සචෙ පන භික්ඛුනී තං වදති ‘‘මම ච තව ච කථං ත්වංයෙව ආරොචෙහී’’ති, සො අත්තනො වා කථං පඨමං ආරොචෙතු, තස්සා වා, පඨමාරොචනෙ භික්ඛුනියා දුක්කටං, දුතියෙ ථුල්ලච්චයං, තෙන එවං වුත්තාය භික්ඛුනියා ආරොචනෙපි එසෙව නයො. සචෙ පන භික්ඛුනී අඤ්ඤෙන කථාපෙති, තත්‍රාපි එසෙව නයො. යථා වා තථා වා හි ආරොචියමානෙ පඨමාරොචනෙ භික්ඛුනියා දුක්කටං, දුතියෙ ථුල්ලච්චයං. උභින්නං පන කථං සුත්වා වොහාරිකෙහි විනිච්ඡයෙ කතෙ අඩ්ඩපරියොසානං නාම හොති, තස්මිං අඩ්ඩපරියොසානෙ භික්ඛුනියා ජයෙපි පරාජයෙපි සඞ්ඝාදිසෙසො.

යා පන පච්චත්ථිකමනුස්සෙහි දූතං වා පහිණිත්වා, සයං වා ආගන්ත්වා ‘‘එහි, අය්‍යෙ’’ති ආකඩ්ඪියමානා ගච්ඡති, යා වා උපස්සයෙ අඤ්ඤෙහි කතං අනාචාරං අනොදිස්ස ආචික්ඛන්තී රක්ඛං යාචති, යාය ච කිඤ්චි අවුත්තා වොහාරිකා අඤ්ඤතො සුත්වා සයමෙව අඩ්ඩං පරියොසාපෙන්ති, තස්සා, උම්මත්තිකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. අඤ්ඤෙහි අනාකඩ්ඪිතාය අඩ්ඩකරණං, අඩ්ඩපරියොසානන්ති ඉමානෙත්ථ ද්වෙ අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි පඨමකථිනසදිසානි, ඉදං පන කිරියමෙවාති.

උස්සයවාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.