10. දසකනිද්දෙසවණ්ණනා

970. සඞ්කප්පනන්ති ‘‘කුසලතා’’ති වුත්තපදස්ස අත්ථවචනං. තස්සා උපායචින්තාය. මිච්ඡාභාවො සාවජ්ජභාවො. තදාකාරො මොහොති යථාවුත්තාකාරෙන පවත්තෙ චිත්තුප්පාදෙ මොහො. තස්සාපි යථාවුත්තපච්චවෙක්ඛණායපි යථාකතපාපෙපි. අධිමානසම්පයුත්තං සඤ්ජානනං පකතිපුරිසන්තරදස්සනාදිවසෙන පවත්තං දිට්ඨිසම්පයුත්තචිත්තං ඵලං විය විමුත්තන්ති ගහිතං දට්ඨබ්බං.

දසකනිද්දෙසවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

තණ්හාවිචරිතනිද්දෙසවණ්ණනා

973. විසෙසං අකත්වාති අනුපනිධානං, සමතො ච අසමතො ච උපනිධානන්ති ඉමං විභාගං අකත්වා, යො ‘‘ඉත්ථං, එවං, අඤ්ඤථා’’ති පදෙහි පකාසිතො.

විසෙසස්සාති ‘‘ඉත්ථං, එවං, අඤ්ඤථා’’ති යථාවුත්තස්සෙව විසෙසස්ස. දිට්ඨියාති දිට්ඨියා ගහිතාය තදවිනාභාවිනී තණ්හා දස්සිතා. සීසසීසමූලකෙහීති චතූහි සීසෙහි, ද්වාදසහි ච සීසමූලකෙහි. සයමෙව ච තණ්හා දස්සිතාති යොජනා. යදි දිට්ඨිමානගාහොපි ඉධාධිප්පෙතො, යතො ‘‘තණ්හාමානදිට්ඨිවසෙන සමූහගාහතො’’ති (විභ. අට්ඨ. 973) අට්ඨකථායං වුත්තං, කථං ‘‘තණ්හාවිචරිතානී’’ති වචනන්ති ආහ ‘‘දිට්ඨිමානෙසූ’’තිආදි. තංමූලකත්තාති තණ්හාමූලකත්තා.

974. න අවක්කරීයතීති අනවකාරී, තං අනවකාරිං කත්වා, තං පදන්තරෙන විභාවෙන්තො ‘‘අනවක්කරි, තං කත්වා’’ති ආහ. වික්ඛෙපනං අවයවතො විභාගො. අත්තතො අවිනිබ්භුජිත්වාති ය්වායං දිට්ඨිගතිකපරිකප්පිතො අත්තා, තතො අවිසුං කත්වා.

976. බහිකතානි රූපාදීනි උපගන්ත්වා පවත්තා තණ්හා උපාදායාති වුත්තාති යොජනා.

එකච්චස්ස පුග්ගලස්ස එකස්මිං අත්තභාවෙ කස්සචි තණ්හාවිචරිතස්ස අසම්භවො, කස්සචිදෙව සම්භවොති ආහ ‘‘කස්සචි සම්භවදස්සනත්ථං වුත්ත’’න්ති.

තණ්හාවිචරිතනිද්දෙසවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

ඛුද්දකවත්ථුවිභඞ්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.