3-4. පඨමධම්මවිහාරීසුත්තාදිවණ්ණනා

73-74. තතියෙ නියකජ්ඣත්තෙති අත්තනො සන්තානෙ. මෙත්තාය උපසංහරණවසෙන හිතං එසන්තෙන. කරුණාය වසෙන අනුකම්පමානෙන. පරිග්ගහෙත්වාති පරිතො ගහෙත්වා, ඵරිත්වාති අත්ථො. පරිච්චාති පරිතො කත්වා, සමන්තතො ඵරිත්වා ඉච්චෙව අත්ථො. ‘‘පටිච්චා’’තිපි පාඨො. මා පමජ්ජිත්ථාති ‘‘ඣායථා’’ති වුත්තසමථවිපස්සනානං අනනුයුඤ්ජනෙන අඤ්ඤෙන වා කෙනචි පමාදකාරණෙන මා පමාදං ආපජ්ජිත්ථ. නිය්‍යානිකසාසනෙ අකත්තබ්බකරණං විය කත්තබ්බාකරණම්පි පමාදොති. විපත්තිකාලෙති සත්තඅසප්පායාදිවිපත්තියුත්තෙ කාලෙ. සබ්බෙපි සාසනෙ ගුණා ඉධෙව සඞ්ගහං ගච්ඡන්තීති ආහ ‘‘ඣායථ මා පමාදත්ථ…පෙ… අනුසාසනී’’ති. චතුත්ථෙ නත්ථි වත්තබ්බං.

පඨමධම්මවිහාරීසුත්තාදිවණ්ණනා නිට්ඨිතා.