1-10. ඔඝාදිසුත්තදසකං
641-650. ‘‘පඤ්චිමානි, භික්ඛවෙ, උද්ධම්භාගියානි සංයොජනානි. කතමානි පඤ්ච? රූපරාගො, අරූපරාගො, මානො, උද්ධච්චං, අවිජ්ජා – ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්චුද්ධම්භාගියානි සංයොජනානි. ඉමෙසං ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්චන්නං උද්ධම්භාගියානං සංයොජනානං අභිඤ්ඤාය පරිඤ්ඤාය පරික්ඛයාය පහානාය පඤ්චින්ද්‍රියානි භාවෙතබ්බානි. කතමානි පඤ්ච? ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු සද්ධින්ද්‍රියං භාවෙති රාගවිනයපරියොසානං දොසවිනයපරියොසානං මොහවිනයපරියොසානං. වීරියින්ද්‍රියං …පෙ… සතින්ද්‍රියං… සමාධින්ද්‍රියං … පඤ්ඤින්ද්‍රියං භාවෙති රාගවිනයපරියොසානං දොසවිනයපරියොසානං මොහවිනයපරියොසානං. ඉමෙසං ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්චන්නං උද්ධම්භාගියානං සංයොජනානං අභිඤ්ඤාය පරිඤ්ඤාය පරික්ඛයාය පහානාය ඉමානි පඤ්චින්ද්‍රියානි භාවෙතබ්බානී’’ති.
ඔඝවග්ගො සත්තරසමො.
තස්සුද්දානං –
ඔඝො යොගො උපාදානං, ගන්ථා අනුසයෙන ච;
කාමගුණා නීවරණා, ඛන්ධා ඔරුද්ධම්භාගියාති.
ඉන්ද්‍රියසංයුත්තං චතුත්ථං.