1-10. එසනාදිසුත්තං

292. ‘‘තිස්සො ඉමා, භික්ඛවෙ, එසනා. කතමා තිස්සො? කාමෙසනා, භවෙසනා, බ්‍රහ්මචරියෙසනාති විත්ථාරෙතබ්බං.

එසනාවග්ගො ද්වාදසමො.

තස්සුද්දානං –

එසනා විධා ආසවො, භවො ච දුක්ඛතා තිස්සො;

ඛිලං මලඤ්ච නීඝො ච, වෙදනා තණ්හා තසිනාය චාති.

(බොජ්ඣඞ්ගසංයුත්තස්ස එසනාපෙය්‍යාලං විවෙකනිස්සිතතො විත්ථාරෙතබ්බං).