10. පඤ්චසීලසුත්තං

303. ‘‘පඤ්චහි, අනුරුද්ධ, ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජති. කතමෙහි පඤ්චහි? පාණාතිපාතා පටිවිරතො ච හොති, අදින්නාදානා පටිවිරතො ච හොති, කාමෙසුමිච්ඡාචාරා පටිවිරතො ච හොති, මුසාවාදා පටිවිරතො ච හොති, සුරාමෙරයමජ්ජප්පමාදට්ඨානා පටිවිරතො ච හොති – ඉමෙහි ඛො, අනුරුද්ධ, පඤ්චහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජතී’’ති. දසමං.

දුතියපෙය්‍යාලවග්ගො.

තස්සුද්දානං –

දුතියෙ ච [අනුරුද්ධො (සබ්බත්ථ)] අක්කොධනො, අනුපනාහී අනිස්සුකී;

අමච්ඡරී අනතිචාරී, සීලවා ච බහුස්සුතො;

වීරියං සති සීලඤ්ච, සුක්කපක්ඛෙ පකාසිතො.