11. දුතියභික්ඛාදායිකාවිමානවත්ථු

278. ‘‘අභික්කන්තෙන වණ්ණෙන, යා ත්වං තිට්ඨසි දෙවතෙ;

ඔභාසෙන්තී දිසා සබ්බා, ඔසධී විය තාරකා.

279. ‘‘කෙන තෙතාදිසො වණ්ණො…පෙ… වණ්ණො ච තෙ සබ්බදිසා පභාසතී’’ති.

281. සා දෙවතා අත්තමනා…පෙ… යස්ස කම්මස්සිදං ඵලං.

282. ‘‘අහං මනුස්සෙසු මනුස්සභූතා, පුරිමාය ජාතියා මනුස්සලොකෙ.

283. ‘‘අද්දසං විරජං භික්ඛුං, විප්පසන්නමනාවිලං;

තස්ස අදාසහං භික්ඛං, පසන්නා සෙහි පාණිභි.

284. ‘‘තෙන මෙතාදිසො වණ්ණො…පෙ. … වණ්ණො ච මෙ සබ්බදිසා පභාසතී’’ති.

දුතියභික්ඛාදායිකාවිමානං එකාදසමං.

චිත්තලතාවග්ගො දුතියො නිට්ඨිතො.

තස්සුද්දානං –

දාසී චෙව ලඛුමා ච, අථ ආචාමදායිකා;

චණ්ඩාලී භද්දිත්ථී චෙව [භද්දිත්ථිකා ච (ස්‍යා.)], සොණදින්නා උපොසථා;

නිද්දා චෙව සුනිද්දා ච [නන්දා චෙව සුනන්දා ච (සී.)], ද්වෙ ච භික්ඛාය දායිකා;

වග්ගො තෙන පවුච්චතීති.

භාණවාරං පඨමං නිට්ඨිතං.