8. ගූථඛාදකපෙතවත්ථු

766. ‘‘ගූථකූපතො උග්ගන්ත්වා, කො නු දීනො පතිට්ඨසි [දීනො හි තිට්ඨසි (සී.)];

නිස්සංසයං පාපකම්මන්තො, කිං නු සද්දහසෙ තුව’’න්ති.

767. ‘‘අහං භදන්තෙ පෙතොම්හි, දුග්ගතො යමලොකිකො;

පාපකම්මං කරිත්වාන, පෙතලොකං ඉතො ගතො’’.

768. ‘‘කිං නු කායෙන වාචාය, මනසා දුක්කටං කතං;

කිස්ස කම්මවිපාකෙන, ඉදං දුක්ඛං නිගච්ඡසී’’ති.

769. ‘‘අහු ආවාසිකො මය්හං, ඉස්සුකී කුලමච්ඡරී;

අජ්ඣොසිතො මය්හං ඝරෙ, කදරියො පරිභාසකො.

770. ‘‘තස්සාහං වචනං සුත්වා, භික්ඛවො පරිභාසිසං;

තස්ස කම්මවිපාකෙන, පෙතලොකං ඉතො ගතො’’ති.

771. ‘‘අමිත්තො මිත්තවණ්ණෙන, යො තෙ ආසි කුලූපකො;

කායස්ස භෙදා දුප්පඤ්ඤො, කිං නු පෙච්ච ගතිං ගතො’’ති.

772. ‘‘තස්සෙවාහං පාපකම්මස්ස, සීසෙ තිට්ඨාමි මත්ථකෙ;

සො ච පරවිසයං පත්තො, මමෙව පරිචාරකො.

773. ‘‘යං භදන්තෙ හදන්තඤ්ඤෙ, එතං මෙ හොති භොජනං;

අහඤ්ච ඛො යං හදාමි, එතං සො උපජීවතී’’ති.

ගූථඛාදකපෙතවත්ථු අට්ඨමං.