12. අම්බවනපෙතවත්ථු

796. ‘‘අයඤ්ච තෙ පොක්ඛරණී සුරම්මා, සමා සුතිත්ථා ච මහොදකා ච;

සුපුප්ඵිතා භමරගණානුකිණ්ණා, කථං තයා ලද්ධා අයං මනුඤ්ඤා.

797. ‘‘ඉදඤ්ච තෙ අම්බවනං සුරම්මං, සබ්බොතුකං ධාරයතෙ [ධාරයති (ස්‍යා. ක.)] ඵලානි;

සුපුප්ඵිතං භමරගණානුකිණ්ණං, කථං තයා ලද්ධමිදං විමානං’’.

798. ‘‘අම්බපක්කං දකං [අම්බපක්කොදකං (සී. ස්‍යා. පී.), අම්බපක්කූදකං (ක.)] යාගු, සීතච්ඡායා මනොරමා;

ධීතාය දින්නදානෙන, තෙන මෙ ඉධ ලබ්භති’’.

799. ‘‘සන්දිට්ඨිකං කම්මං එවං [සන්දිට්ඨිකං එව (ස්‍යා.)] පස්සථ, දානස්ස දමස්ස සංයමස්ස විපාකං;

දාසී අහං අය්‍යකුලෙසු හුත්වා, සුණිසා හොමි අගාරස්ස ඉස්සරා’’ති.

අම්බවනපෙතවත්ථු ද්වාදසමං.