10. උත්තරමාතුපෙතිවත්ථු

331. දිවාවිහාරගතං භික්ඛුං, ගඞ්ගාතීරෙ නිසින්නකං;

තං පෙතී උපසඞ්කම්ම, දුබ්බණ්ණා භීරුදස්සනා.

332. කෙසා චස්සා අතිදීඝා [අහූ දීඝා (ක.)], යාවභූමාවලම්බරෙ [යාව භූම්‍යා’වලම්බරෙ (?)];

කෙසෙහි සා පටිච්ඡන්නා, සමණං එතදබ්‍රවි.

333. ‘‘පඤ්චපණ්ණාසවස්සානි, යතො කාලඞ්කතා අහං;

නාභිජානාමි භුත්තං වා, පීතං වා පන පානියං;

දෙහි ත්වං පානියං භන්තෙ, තසිතා පානියාය මෙ’’ති.

334. ‘‘අයං සීතොදිකා ගඞ්ගා, හිමවන්තතො [හිමවන්තාව (ක.)] සන්දති;

පිව එත්තො ගහෙත්වාන, කිං මං යාචසි පානිය’’න්ති.

335. ‘‘සචාහං භන්තෙ ගඞ්ගාය, සයං ගණ්හාමි පානියං;

ලොහිතං මෙ පරිවත්තති, තස්මා යාචාමි පානිය’’න්ති.

336. ‘‘කිං නු කායෙන වාචාය, මනසා දුක්කටං කතං;

කිස්ස කම්මවිපාකෙන, ගඞ්ගා තෙ හොති ලොහිත’’න්ති.

337. ‘‘පුත්තො මෙ උත්තරො නාම [පුත්තො මෙ භන්තෙ උත්තරො (ක.)], සද්ධො ආසි උපාසකො;

සො ච මය්හං අකාමාය, සමණානං පවෙච්ඡති.

338. ‘‘චීවරං පිණ්ඩපාතඤ්ච, පච්චයං සයනාසනං;

තමහං පරිභාසාමි, මච්ඡෙරෙන උපද්දුතා.

339. ‘‘යං ත්වං මය්හං අකාමාය, සමණානං පවෙච්ඡසි;

චීවරං පිණ්ඩපාතඤ්ච, පච්චයං සයනාසනං.

340. ‘‘එතං තෙ පරලොකස්මිං, ලොහිතං හොතු උත්තර;

තස්ස කම්මස්ස විපාකෙන, ගඞ්ගා මෙ හොති ලොහිත’’න්ති.

උත්තරමාතුපෙතිවත්ථු දසමං.