1-33. අසඞ්ඛතසුත්තාදිවණ්ණනා

377-409. කායෙ කායානුපස්සීතිආදීසු යං වත්තබ්බං, තං පරතො වක්ඛාම.

අනතන්තිආදීසු තණ්හානතියා අභාවෙන අනතං. චතුන්නං ආසවානං අභාවෙන අනාසවං. පරමත්ථසච්චතාය සච්චං. වට්ටස්ස පරභාගට්ඨෙන පාරං. සණ්හට්ඨෙන නිපුණං. සුට්ඨු දුද්දසතාය සුදුද්දසං. ජරාය අජරිතත්තා අජජ්ජරං. ථිරට්ඨෙන ධුවං. අපලුජ්ජනතාය අපලොකිතං. චක්ඛුවිඤ්ඤාණෙන අපස්සිතබ්බත්තා අනිදස්සනං. තණ්හාමානදිට්ඨිපපඤ්චානං අභාවෙන නිප්පපඤ්චං.

සන්තභාවට්ඨෙන සන්තං. මරණාභාවෙන අමතං. උත්තමට්ඨෙන පණීතං. සස්සිරිකට්ඨෙන සිවං. නිරුපද්දවතාය ඛෙමං. තණ්හාක්ඛයස්ස පච්චයත්තා තණ්හක්ඛයං.

විම්හාපනීයට්ඨෙන අච්ඡරං පහරිතබ්බයුත්තකන්ති අච්ඡරියං. අභූතමෙව භූතං අජාතං හුත්වා අත්ථීති වා අබ්භුතං. නිද්දුක්ඛත්තා අනීතිකං. නිද්දුක්ඛසභාවත්තා අනීතිකධම්මං. වානාභාවෙන නිබ්බානං. බ්‍යාබජ්ඣාභාවෙනෙව අබ්‍යාබජ්ඣං. විරාගාධිගමස්ස පච්චයතො විරාගං. පරමත්ථසුද්ධිතාය සුද්ධි. තීහි භවෙහි මුත්තතාය මුත්ති. කාමාලයානං අභාවෙන අනාලයං. පතිට්ඨට්ඨෙන දීපං. අල්ලීයිතබ්බයුත්තට්ඨෙන ලෙණං. තායනට්ඨෙන තාණං. භයසරණට්ඨෙන සරණං, භයනාසනන්ති අත්ථො. පරං අයනං ගති පතිට්ඨාති පරායණං. සෙසමෙත්ථ වුත්තනයමෙවාති.

අසඞ්ඛතසංයුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.