5. මානත්ථද්ධසුත්තවණ්ණනා
201. පඤ්චමෙ මානත්ථද්ධොති වාතභරිතභස්තා විය මානෙන ථද්ධො. ආචරියන්ති සිප්පුග්ගහණකාලෙ ආචරියො අනභිවාදෙන්තස්ස සිප්පං න දෙති, අඤ්ඤස්මිං පන කාලෙ තං න අභිවාදෙති, අත්ථිභාවම්පිස්ස න ජානාති. නායං සමණොති එවං කිරස්ස අහොසි – ‘‘යස්මා අයං සමණො මාදිසෙ ජාතිසම්පන්නබ්‍රාහ්මණෙ සම්පත්තෙ පටිසන්ථාරමත්තම්පි න කරොති, තස්මා න කිඤ්චි ජානාතී’’ති.
අබ්භුතවිත්තජාතාති අභූතපුබ්බාය තුට්ඨියා සමන්නාගතා. කෙසු චස්සාති කෙසු භවෙය්‍ය. ක්‍යස්සාති කෙ අස්ස පුග්ගලස්ස. අපචිතා අස්සූති අපචිතිං දස්සෙතුං යුත්තා භවෙය්‍යුං. අරහන්තෙති ඉමාය ගාථාය දෙසනාකුසලත්තා අත්තානං අන්තොකත්වා පූජනෙය්‍යං දස්සෙති. පඤ්චමං.