1. පණ්ණත්තිඋද්දෙසවාරවණ්ණනා
1-16. ඉදානි තෙසඤ්ඤෙව මූලයමකෙ දෙසිතානං කුසලාදිධම්මානං මාතිකං ඨපෙත්වා චිත්තයමකානන්තරං දෙසිතස්ස ධම්මයමකස්ස වණ්ණනා හොති. තත්ථ ඛන්ධයමකෙ වුත්තනයෙනෙව පාළිවවත්ථානං වෙදිතබ්බං. යථා හි තත්ථ පණ්ණත්තිවාරාදයො තයො මහාවාරා, අවසෙසා අන්තරවාරා ච හොන්ති, තථා ඉධාපි. ‘‘යො කුසලං ධම්මං භාවෙති, සො අකුසලං ධම්මං පජහතී’’ති ආගතත්තා පනෙත්ථ පරිඤ්ඤාවාරො, භාවනාවාරො නාමාති වෙදිතබ්බො. තත්ථ යස්මා අබ්යාකතො ධම්මො නෙව භාවෙතබ්බො, න පහාතබ්බො, තස්මා තං පදමෙව න උද්ධටං. පණ්ණත්තිවාරෙ පනෙත්ථ තිණ්ණං කුසලාදිධම්මානං වසෙන පදසොධනවාරො, පදසොධනමූලචක්කවාරො, සුද්ධධම්මවාරො, සුද්ධධම්මමූලචක්කවාරොති ඉමෙසු චතූසු වාරෙසු යමකගණනා වෙදිතබ්බා.