6. ඤාණකථාවණ්ණනා
876-877. ඉදානි ඤාණකථා නාම හොති. තත්ථ ධම්මචක්කප්පවත්තනෙ ද්වාදසාකාරඤාණං සන්ධාය ‘‘ද්වාදසවත්ථුකං ඤාණං ලොකුත්තර’’න්ති යෙසං ලද්ධි, සෙය්‍යථාපි පුබ්බසෙලියානං, තෙ සන්ධාය පුච්ඡා සකවාදිස්ස, පටිඤ්ඤා ඉතරස්ස. අථ නං ‘‘සචෙ තං ද්වාදසවත්ථුකං, ද්වාදසහි මග්ගඤාණෙහි භවිතබ්බ’’න්ති චොදෙතුං ද්වාදසාතිආදිමාහ. ඉතරො මග්ගස්ස එකත්තං සන්ධාය පටික්ඛිපති, එකෙකස්මිං සච්චෙ සච්චඤාණකිච්චඤාණකතඤාණානං වසෙන ඤාණනානත්තං සන්ධාය පටිජානාති. ද්වාදස සොතාපත්තිමග්ගාතිආදීසුපි එසෙව නයො. නනු වුත්තං භගවතාති සුත්තං සද්ධිං පුබ්බභාගපරභාගෙහි ඤාණනානත්තං දීපෙති, න අරියමග්ගස්ස ද්වාදස ඤාණතං. තස්මා අසාධකන්ති.
ඤාණකථාවණ්ණනා.
වීසතිමො වග්ගො.
චතුත්ථපණ්ණාසකො සමත්තො.