3. සුඛානුප්පදානකථාවණ්ණනා

747-748. ඉදානි සුඛානුප්පදානකථා නාම හොති. තත්ථ ‘‘බහූනං වත නො භගවා සුඛධම්මානං උපහත්තා’’ති (ම. නි. 2.148) සුත්තං නිස්සාය පරො පරස්ස සුඛං අනුප්පදෙතීති යෙසං ලද්ධි, සෙය්‍යථාපි හෙතුවාදානං; තෙ සන්ධාය පුච්ඡා සකවාදිස්ස, පටිඤ්ඤා ඉතරස්ස. දුක්ඛං අනුප්පදෙතීති පුට්ඨො පන තාදිසං සුත්තපදං අපස්සන්තො පටික්ඛිපති. අත්තනො සුඛන්තිආදිපඤ්හෙ යං අත්තනො පරස්ස වා, තං අනුප්පදාතුං න සක්කා. යං තස්සෙව, කිං තත්ථ අනුප්පදානං නාමාති පටික්ඛිපති. නෙවත්තනොතිආදිපඤ්හෙ පන යං එවරූපං, න තං අනුප්පදින්නං නාම භවිතුමරහතීති ලද්ධියාපටිජානාති. නො ච වත රෙතිතාදිසස්ස සුඛස්ස අභාවා වුත්තං. සුඛධම්මානං උපහත්තාතිවචනං භගවතො පරෙසං සුඛුප්පත්තියා පච්චයභාවං දීපෙති, න අන්නාදීනං විය සුඛස්ස අනුප්පදානං, තස්මා අසාධකන්ති.

සුඛානුප්පදානකථාවණ්ණනා.