සීල-නිද්දෙස
291. පමාදං භයතො දිස්වා,
අ-ප්පමාදඤ්ච ඛෙමතො;
භාවෙථ අට්ඨඞ්ගිකං මග්ගං,
එසා බුද්ධානුසාසනී.
292. හීනෙන බ්රහ්ම-චරියෙන,
ඛත්තියෙ උපපජ්ජති;
මජ්ඣිමෙන ච දෙවත්තං,
උත්තමෙන වි-සුජ්ඣති.
ක.
නගරෙ බන්ධුමතියා,
බන්ධුමා නාම ඛත්තියො;
දිවසෙ පුණ්ණමාය සො,
උපගච්ඡි උපොසථං.
ඛ.
අහං තෙන සමයෙන,
ගුම්භ-දාසී අහං තහිං;
දිස්වා ස-රාජකං සෙනං,
එවාහං චින්තයිං තදා.
ග.
රාජාපි රජ්ජං ඡට්ටෙත්වා,
උපගච්ඡි උපොසථං;
ස-ඵලං නූන තං කම්මං,
ජන-කායො පමොදිතො.
ඝ.
යොනිසො පච්චවෙක්ඛිත්වා,
දුග්ගච්චඤ්ච දලිද්දතං;
මානසං සම්පහංසිත්වා,
උපගච්ඡිමු පොසථං.
ඞ.
අහං උපොසථං කත්වා,
සම්මා-සම්බුද්ධසාසනෙ;
තෙන කම්මෙන සු-කතෙන,
තාවතිංසං අගච්ඡහං.
ච.
තත්ථ මෙ සු-කතං බ්යම්හං,
උබ්භ-යොජනමුග්ගතං;
කූටාගාර-වරූපෙතං,
මහාසනසු-භූසිතං.
ඡ.
අච්ඡරා සත-සහස්සා,
උපතිට්ඨන්ති මං සදා;
අඤ්ඤෙ දෙවෙ අතික්කම්ම,
අතිරොචාමි සබ්බදා.
ජ.
චතුසට්ඨි-දෙව-රාජූනං,
මහෙසිත්තමකාරයිං;
තෙසට්ඨි-චක්කවත්තිනං,
මහෙසිත්තමකාරයිං.
ඣ.
සුවණ්ණ-වණා හුත්වාන,
භවෙසු සංසරාමහං;
සබ්බත්ථ පවරා හොමි,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ඤ.
හත්ථි-යානං අස්ස-යානං,
රථ-යානඤ්ච සිවිකං;
ලභාමි සබ්බමෙතම්පි,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ට.
සොණ්ණ-මයං රූපි-මයං,
අථොපි ඵලිකා-මයං;
ලොහිතඞ්ග-මයඤ්චෙව,
සබ්බං පටිලභාමහං.
ඨ.
කොසෙය්ය-කම්බලියානි,
ඛොම-කප්පාසිකානි ච;
මහග්ඝානි ච වත්ථානි,
සබ්බං පටිලභාමහං.
ඩ.
අන්නං පානං ඛාදනීයං,
වත්ථං සෙනාසනානි ච;
සබ්බමෙතං පටිලභෙ,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ඪ.
වර-ගන්ධඤ්ච මාලඤ්ච,
චුණ්ණකඤ්ඡ විලෙපනං;
සබ්බමෙතං පටිලභෙ,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ණ.
කූටාගාරඤ්ච පාසාදං,
මණ්ඩපං හම්මියං ගුහං;
සබ්බමෙතං පටිලභෙ,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ත.
ජාතියා සත්ත-වස්සාහං,
පබ්බජිං අන-ගාරියං;
අඩ්ඪ-මාසෙ අ-සප්පත්තෙ,
අර හත්තං අපාපුණිං.
ථ.
කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං,
භවා සබ්බෙ සමූහතා;
සබ්බාසව-පරික්ඛීණා,
නත්ථි දානි පුන-බ්භවො.
ද.
එක-නවුතිතො කප්පෙ,
යං කම්මමකරිං තදා;
දුග්ගතිං නාභිජානාමි,
උපොසථස්සිදං ඵලං.
ධ.
ස්වාගතං වත මෙ ආසි,
මම බුද්ධස්ස සන්තිකෙ;
තිස්සො විජ්ජා අනු-පත්තා,
කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
න.
පටිසම්භිදා චතස්සො,
විමොකාපි ච අට්ඨිමෙ;
ඡළාභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා,
කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
293. ඤාතීනඤ්ච පියො හොති,
මිත්තෙසු ච විරොචති;
කායස්ස භෙදා සු-ගතිං,
උපපජ්ජති සීලවා.
294. නිබ්බානං පත්ථයන්තෙන සමාදින්නං,
පඤ්ච-සීලම්පි අධි-සීලං;
දස-සීලම්පි අධි-සීලමෙව.
ක.
නගරෙ චන්දවතියා,
භටකො ආසහං තදා;
පර-කම්මායනෙ යුත්තො,
පබ්බජ්ජං න ලභාමහං.
ඛ.
මහන්ධකාර-පිහිතා,
තිවිධග්ගීහි ඩය්හරෙ;
කෙන නුඛො උපායෙන,
වි-සංයුත්තො භවෙ අහං.
ග.
දෙය්යධම්මො ච මෙ නත්ථි,
භටකො දුක්ඛිතො අහං;
යං නූනාහං පඤ්ච-සීලං,
රක්ඛෙය්යං පරිපූරයං.
ඝ.
අනොමදස්සිස්ස මුනිනො,
නිසභො නාම සාවකො;
තමහං උපසඞ්කම්ම,
පඤ්ච-සික්ඛාපදග්ගහිං.
ඞ.
වස්ස-සත-සහස්සානි,
ආයු විජ්ජති තාවදෙ;
තාවතා පඤ්ච-සීලානි,
පරිපුණ්ණානි ගොපයිං.
ච.
මච්චු-කාලම්හි සම්පත්තෙ,
දෙවා අස්සාසයන්ති මං;
රථො සහස්ස-යුත්තො තෙ,
මාරිසස්ස උපට්ඨිතො.
ඡ.
වත්තන්තෙ චරිමෙ චිත්තෙ,
මම සීලං අනුස්සරිං;
තෙන කම්මෙන සු-කතෙන,