2. සප්පුරිසසුත්තං

42. ‘‘සප්පුරිසො, භික්ඛවෙ, කුලෙ ජායමානො බහුනො ජනස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; මාතාපිතූනං [මාතාපිතුන්නං (සී. පී.)] අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; පුත්තදාරස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; දාසකම්මකරපොරිසස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; මිත්තාමච්චානං අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; සමණබ්‍රාහ්මණානං අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති.

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාමෙඝො සබ්බසස්සානි සම්පාදෙන්තො බහුනො ජනස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, සප්පුරිසො කුලෙ ජායමානො බහුනො ජනස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; මාතාපිතූනං අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; පුත්තදාරස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; දාසකම්මකරපොරිසස්ස අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; මිත්තාමච්චානං අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොති; සමණබ්‍රාහ්මණානං අත්ථාය හිතාය සුඛාය හොතී’’ති.

‘‘හිතො බහුන්නං පටිපජ්ජ භොගෙ, තං දෙවතා රක්ඛති ධම්මගුත්තං;

බහුස්සුතං සීලවතූපපන්නං, ධම්මෙ ඨිතං න විජහති [විජහාති (සී. ස්‍යා. කං. පී.)] කිත්ති.

‘‘ධම්මට්ඨං සීලසම්පන්නං, සච්චවාදිං හිරීමනං;

නෙක්ඛං ජම්බොනදස්සෙව, කො තං නින්දිතුමරහති;

දෙවාපි නං පසංසන්ති, බ්‍රහ්මුනාපි පසංසිතො’’ති. දුතියං;