3. උග්ගහසුත්තං

33. එකං සමයං භගවා භද්දියෙ විහරති ජාතියා වනෙ. අථ ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා භගවන්තං එතදවොච –

‘‘අධිවාසෙතු මෙ, භන්තෙ, භගවා ස්වාතනාය අත්තචතුත්ථො භත්ත’’න්ති. අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන. අථ ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි.

අථ ඛො භගවා තස්සා රත්තියා අච්චයෙන පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය යෙන උග්ගහස්ස මෙණ්ඩකනත්තුනො නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. අථ ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා භගවන්තං පණීතෙන ඛාදනීයෙන භොජනීයෙන සහත්ථා සන්තප්පෙසි සම්පවාරෙසි. අථ ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා භගවන්තං භුත්තාවිං ඔනීතපත්තපාණිං එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො උග්ගහො මෙණ්ඩකනත්තා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉමා මෙ, භන්තෙ, කුමාරියො පතිකුලානි ගමිස්සන්ති. ඔවදතු තාසං, භන්තෙ, භගවා; අනුසාසතු තාසං, භන්තෙ, භගවා, යං තාසං අස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායා’’ති.

අථ ඛො භගවා තා කුමාරියො එතදවොච – ‘‘තස්මාතිහ, කුමාරියො, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘යස්ස වො [යස්ස ඛො (සී. ස්‍යා. කං.)] මාතාපිතරො භත්තුනො දස්සන්ති අත්ථකාමා හිතෙසිනො අනුකම්පකා අනුකම්පං උපාදාය, තස්ස භවිස්සාම පුබ්බුට්ඨායිනියො පච්ඡානිපාතිනියො කිංකාරපටිස්සාවිනියො මනාපචාරිනියො පියවාදිනියො’ති. එවඤ්හි වො, කුමාරියො, සික්ඛිතබ්බං.

‘‘තස්මාතිහ, කුමාරියො, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘යෙ තෙ භත්තු ගරුනො [ගුරුනො (ක.)] භවිස්සන්ති මාතාති වා පිතාති වා සමණබ්‍රාහ්මණාති වා, තෙ සක්කරිස්සාම ගරුං කරිස්සාම [ගරුකරිස්සාම (සී. ස්‍යා. කං. පී.)] මානෙස්සාම පූජෙස්සාම අබ්භාගතෙ ච ආසනොදකෙන පටිපූජෙස්සාමා’ති [පූජෙස්සාමාති (සී.)]. එවඤ්හි වො, කුමාරියො, සික්ඛිතබ්බං.

‘‘තස්මාතිහ, කුමාරියො, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘යෙ තෙ භත්තු අබ්භන්තරා කම්මන්තා උණ්ණාති වා කප්පාසාති වා, තත්ථ දක්ඛා භවිස්සාම අනලසා, තත්‍රුපායාය වීමංසාය සමන්නාගතා, අලං කාතුං අලං සංවිධාතු’න්ති. එවඤ්හි වො, කුමාරියො, සික්ඛිතබ්බං.

‘‘තස්මාතිහ, කුමාරියො, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘යො සො භත්තු අබ්භන්තරො [අබ්භන්තරෙ (ක.)] අන්තොජනො දාසාති වා පෙස්සාති වා කම්මකරාති වා, තෙසං කතඤ්ච කතතො ජානිස්සාම අකතඤ්ච අකතතො ජානිස්සාම, ගිලානකානඤ්ච බලාබලං ජානිස්සාම, ඛාදනීයං භොජනීයඤ්චස්ස පච්චංසෙන [පච්චයං තෙන (ක. සී.), පච්චයංසෙන (ස්‍යා. කං.), පච්චයං සෙනාසනං පච්චත්තංසෙන (ක.) අ. නි. 8.46] සංවිභජිස්සාමා’ති [විභජිස්සාමාති (සී. ස්‍යා. කං.)]. එවඤ්හි වො, කුමාරියො, සික්ඛිතබ්බං.

‘‘තස්මාතිහ, කුමාරියො, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘යං භත්තා ආහරිස්සති ධනං වා ධඤ්ඤං වා රජතං වා ජාතරූපං වා, තං ආරක්ඛෙන [තං ආරක්ඛාය (සී.)] ගුත්තියා සම්පාදෙස්සාම, තත්ථ ච භවිස්සාම අධුත්තී අථෙනී අසොණ්ඩී අවිනාසිකායො’ති. එවඤ්හි වො, කුමාරියො, සික්ඛිතබ්බං. ඉමෙහි ඛො, කුමාරියො, පඤ්චහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො මාතුගාමො කායස්ස භෙදා පරං මරණා මනාපකායිකානං දෙවානං සහබ්‍යතං උපපජ්ජතී’’ති.

‘‘යො නං භරති සබ්බදා, නිච්චං ආතාපි උස්සුකො;

සබ්බකාමහරං පොසං, භත්තාරං නාතිමඤ්ඤති.

‘‘න චාපි සොත්ථි භත්තාරං, ඉස්සාචාරෙන [ඉච්ඡාචාරෙන (සී.), ඉස්සාවාදෙන (පී.)] රොසයෙ;

භත්තු ච ගරුනො සබ්බෙ, පටිපූජෙති පණ්ඩිතා.

‘‘උට්ඨාහිකා [උට්ඨායිකා (ස්‍යා. කං. ක.)] අනලසා, සඞ්ගහිතපරිජ්ජනා;

භත්තු මනාපං [මනාපා (සී.)] චරති, සම්භතං අනුරක්ඛති.

‘‘යා එවං වත්තතී නාරී, භත්තුඡන්දවසානුගා;

මනාපා නාම තෙ දෙවා, යත්ථ සා උපපජ්ජතී’’ති. තතියං;