10. පුබ්බණ්හසුත්තං

156. ‘‘යෙ, භික්ඛවෙ, සත්තා පුබ්බණ්හසමයං කායෙන සුචරිතං චරන්ති, වාචාය සුචරිතං චරන්ති, මනසා සුචරිතං චරන්ති, සුපුබ්බණ්හො, භික්ඛවෙ, තෙසං සත්තානං.

‘‘යෙ, භික්ඛවෙ, සත්තා මජ්ඣන්හිකසමයං කායෙන සුචරිතං චරන්ති, වාචාය සුචරිතං චරන්ති, මනසා සුචරිතං චරන්ති, සුමජ්ඣන්හිකො, භික්ඛවෙ, තෙසං සත්තානං.

‘‘යෙ, භික්ඛවෙ, සත්තා සායන්හසමයං කායෙන සුචරිතං චරන්ති, වාචාය සුචරිතං චරන්ති, මනසා සුචරිතං චරන්ති, සුසායන්හො, භික්ඛවෙ, තෙසං සත්තාන’’න්ති.

‘‘සුනක්ඛත්තං සුමඞ්ගලං, සුප්පභාතං සුහුට්ඨිතං [සුවුට්ඨිතං (සී. පී.)];

සුඛණො සුමුහුත්තො ච, සුයිට්ඨං බ්‍රහ්මචාරිසු.

‘‘පදක්ඛිණං කායකම්මං, වාචාකම්මං පදක්ඛිණං;

පදක්ඛිණං මනොකම්මං, පණීධි තෙ පදක්ඛිණෙ [පණිධියො පදක්ඛිණා (සී. පී.), පණිධි තෙ පදක්ඛිණා (ස්‍යා. කං.)];

පදක්ඛිණානි කත්වාන, ලභන්තත්ථෙ [ලභතත්ථෙ (සී. පී.)] පදක්ඛිණෙ.

‘‘තෙ අත්ථලද්ධා සුඛිතා, විරුළ්හා බුද්ධසාසනෙ;

අරොගා සුඛිතා හොථ, සහ සබ්බෙහි ඤාතිභී’’ති. දසමං;

මඞ්ගලවග්ගො පඤ්චමො.