10. දුතියසික්ඛත්තයසුත්තං

91. ‘‘තිස්සො ඉමා, භික්ඛවෙ, සික්ඛා. කතමා තිස්සො? අධිසීලසික්ඛා, අධිචිත්තසික්ඛා, අධිපඤ්ඤාසික්ඛා.

‘‘කතමා ච, භික්ඛවෙ, අධිසීලසික්ඛා? ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු සීලවා හොති…පෙ… සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදෙසු. අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, අධිසීලසික්ඛා.

‘‘කතමා ච, භික්ඛවෙ, අධිචිත්තසික්ඛා? ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු විවිච්චෙව කාමෙහි…පෙ… චතුත්ථං ඣානං උපසම්පජ්ජ විහරති. අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, අධිචිත්තසික්ඛා.

‘‘කතමා ච, භික්ඛවෙ, අධිපඤ්ඤාසික්ඛා? ඉධ, භික්ඛවෙ, භික්ඛු ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරති. අයං වුච්චති, භික්ඛවෙ, අධිපඤ්ඤා සික්ඛා. ඉමා ඛො, භික්ඛවෙ, තිස්සො සික්ඛා’’ති.

‘‘අධිසීලං අධිචිත්තං, අධිපඤ්ඤඤ්ච වීරියවා;

ථාමවා ධිතිමා ඣායී, සතො ගුත්තින්ද්‍රියො [උප්පත්තින්ද්‍රියො (ක.)] චරෙ.

‘‘යථා පුරෙ තථා පච්ඡා, යථා පච්ඡා තථා පුරෙ;

යථා අධො තථා උද්ධං, යථා උද්ධං තථා අධො.

‘‘යථා දිවා තථා රත්තිං, යථා රත්තිං තථා දිවා;

අභිභුය්‍ය දිසා සබ්බා, අප්පමාණසමාධිනා.

‘‘තමාහු සෙඛං පටිපදං [පාටිපදං (?) ම. නි. 2.27 පස්සිතබ්බං], අථො සංසුද්ධචාරියං [සංසුද්ධචාරණං (සී. පී.), සංසුද්ධචාරිනං (ස්‍යා. කං.)];

තමාහු ලොකෙ සම්බුද්ධං, ධීරං පටිපදන්තගුං.

‘‘විඤ්ඤාණස්ස නිරොධෙන, තණ්හාක්ඛයවිමුත්තිනො;

පජ්ජොතස්සෙව නිබ්බානං, විමොක්ඛො හොති චෙතසො’’ති. දසමං;