2. අකුසලපෙය්‍යාලං
191-200. ‘‘ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අකුසලා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා කුසලා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සාවජ්ජා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අනවජ්ජා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා දුක්ඛුද්‍රයා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සුඛුද්‍රයා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා දුක්ඛවිපාකා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සුඛවිපාකා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා සබ්‍යාබජ්ඣා… ද්වෙමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා අබ්‍යාබජ්ඣා. කතමෙ ද්වෙ? අක්කොධො ච අනුපනාහො ච… අමක්ඛො ච අපළාසො ච… අනිස්සා ච අමච්ඡරියඤ්ච… අමායා ච අසාඨෙය්‍යඤ්ච… හිරී ච ඔත්තප්පඤ්ච. ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ ධම්මා අබ්‍යාබජ්ඣා’’ති.
අකුසලපෙය්‍යාලං නිට්ඨිතං.