2. පධානසුත්තං

2. ‘‘ද්වෙමානි, භික්ඛවෙ, පධානානි දුරභිසම්භවානි ලොකස්මිං. කතමානි ද්වෙ? යඤ්ච ගිහීනං අගාරං අජ්ඣාවසතං චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානුප්පදානත්ථං පධානං, යඤ්ච අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතානං සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං. ඉමානි ඛො, භික්ඛවෙ, ද්වෙ පධානානි දුරභිසම්භවානි ලොකස්මිං.

‘‘එතදග්ගං, භික්ඛවෙ, ඉමෙසං ද්වින්නං පධානානං යදිදං සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං. තස්මාතිහ, භික්ඛවෙ, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘සබ්බූපධිපටිනිස්සග්ගත්ථං පධානං පදහිස්සාමා’ති. එවඤ්හි වො, භික්ඛවෙ, සික්ඛිතබ්බ’’න්ති. දුතියං.