6. සංසප්පනීයසුත්තං

216. ‘‘සංසප්පනීයපරියායං වො, භික්ඛවෙ, ධම්මපරියායං දෙසෙස්සාමි. තං සුණාථ, සාධුකං මනසි කරොථ; භාසිස්සාමී’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච –

‘‘කතමො ච, භික්ඛවෙ, සංසප්පනීයපරියායො ධම්මපරියායො? කම්මස්සකා, භික්ඛවෙ, සත්තා කම්මදායාදා කම්මයොනී කම්මබන්ධූ කම්මපටිසරණා, යං කම්මං කරොන්ති – කල්‍යාණං වා පාපකං වා – තස්ස දායාදා භවන්ති.

‘‘ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පාණාතිපාතී හොති ලුද්දො ලොහිතපාණි හතපහතෙ නිවිට්ඨො, අදයාපන්නො සබ්බපාණභූතෙසු. සො සංසප්පති කායෙන, සංසප්පති වාචාය, සංසප්පති මනසා. තස්ස ජිම්හං කායකම්මං හොති, ජිම්හං වචීකම්මං, ජිම්හං මනොකම්මං, ජිම්හා ගති, ජිම්හුපපත්ති.

‘‘ජිම්හගතිකස්ස ඛො පනාහං, භික්ඛවෙ, ජිම්හුපපත්තිකස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරං ගතිං වදාමි – යෙ වා එකන්තදුක්ඛා නිරයා යා වා සංසප්පජාතිකා තිරච්ඡානයොනි. කතමා ච සා, භික්ඛවෙ, සංසප්පජාතිකා තිරච්ඡානයොනි? අහි විච්ඡිකා සතපදී නකුලා බිළාරා මූසිකා උලූකා, යෙ වා පනඤ්ඤෙපි කෙචි තිරච්ඡානයොනිකා සත්තා මනුස්සෙ දිස්වා සංසප්පන්ති. ඉති ඛො, භික්ඛවෙ, භූතා භූතස්ස උපපත්ති හොති. යං කරොති තෙන උපපජ්ජති. උපපන්නමෙනං ඵස්සා ඵුසන්ති. එවමහං, භික්ඛවෙ, ‘කම්මදායාදා සත්තා’ති වදාමි.

‘‘ඉධ පන, භික්ඛවෙ, එකච්චො අදින්නාදායී හොති…පෙ… කාමෙසුමිච්ඡාචාරී හොති… මුසාවාදී හොති… පිසුණවාචො හොති… ඵරුසවාචො හොති… සම්ඵප්පලාපී හොති… අභිජ්ඣාලු හොති… බ්‍යාපන්නචිත්තො හොති… මිච්ඡාදිට්ඨිකො හොති විපරීතදස්සනො – ‘නත්ථි දින්නං…පෙ… සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවෙදෙන්තී’ති. සො සංසප්පති කායෙන, සංසප්පති වාචාය, සංසප්පති මනසා. තස්ස ජිම්හං කායකම්මං හොති, ජිම්හං වචීකම්මං, ජිම්හං මනොකම්මං, ජිම්හා ගති, ජිම්හුපපත්ති.

‘‘ජිම්හගතිකස්ස ඛො පනාහං, භික්ඛවෙ, ජිම්හුපපත්තිකස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරං ගතිං වදාමි – යෙ වා එකන්තදුක්ඛා නිරයා යා වා සංසප්පජාතිකා තිරච්ඡානයොනි. කතමා ච සා, භික්ඛවෙ, සංසප්පජාතිකා තිරච්ඡානයොනි? අහි විච්ඡිකා සතපදී නකුලා බිළාරා මූසිකා උලූකා, යෙ වා පනඤ්ඤෙපි කෙචි තිරච්ඡානයොනිකා සත්තා මනුස්සෙ දිස්වා සංසප්පන්ති. ඉති ඛො, භික්ඛවෙ, භූතා භූතස්ස උපපත්ති හොති, යං කරොති තෙන උපපජ්ජති. උපපන්නමෙනං ඵස්සා ඵුසන්ති. එවමහං, භික්ඛවෙ, ‘කම්මදායාදා සත්තා’ති වදාමි. කම්මස්සකා, භික්ඛවෙ, සත්තා කම්මදායාදා කම්මයොනී කම්මබන්ධූ කම්මපටිසරණා, යං කම්මං කරොන්ති – කල්‍යාණං වා පාපකං වා – තස්ස දායාදා භවන්ති.

‘‘ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පාණාතිපාතං පහාය පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති නිහිතදණ්ඩො නිහිතසත්ථො, ලජ්ජී දයාපන්නො සබ්බපාණභූතහිතානුකම්පී විහරති. සො න සංසප්පති කායෙන, න සංසප්පති වාචාය, න සංසප්පති මනසා. තස්ස උජු කායකම්මං හොති, උජු වචීකම්මං, උජු මනොකම්මං, උජු ගති, උජුපපත්ති.

‘‘උජුගතිකස්ස ඛො පනාහං, භික්ඛවෙ, උජුපපත්තිකස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරං ගතිං වදාමි – යෙ වා එකන්තසුඛා සග්ගා යානි වා පන තානි උච්චාකුලානි ඛත්තියමහාසාලකුලානි වා බ්‍රාහ්මණමහාසාලකුලානි වා ගහපතිමහාසාලකුලානි වා අඩ්ඪානි මහද්ධනානි මහාභොගානි පහූතජාතරූපරජතානි පහූතවිත්තූපකරණානි පහූතධනධඤ්ඤානි. ඉති ඛො, භික්ඛවෙ, භූතා භූතස්ස උපපත්ති හොති. යං කරොති තෙන උපපජ්ජති. උපපන්නමෙනං ඵස්සා ඵුසන්ති. එවමහං, භික්ඛවෙ, ‘කම්මදායාදා සත්තා’ති වදාමි.

‘‘ඉධ පන, භික්ඛවෙ, එකච්චො අදින්නාදානං පහාය අදින්නාදානා පටිවිරතො හොති…පෙ… කාමෙසුමිච්ඡාචාරා පටිවිරතො හොති… මුසාවාදං පහාය මුසාවාදා පටිවිරතො හොති… පිසුණං වාචං පහාය පිසුණාය වාචාය පටිවිරතො හොති… ඵරුසං වාචං පහාය ඵරුසාය වාචාය පටිවිරතො හොති… සම්ඵප්පලාපං පහාය සම්ඵප්පලාපා පටිවිරතො හොති… අනභිජ්ඣාලු හොති… අබ්‍යාපන්නචිත්තො හොති… සම්මාදිට්ඨිකො හොති අවිපරීතදස්සනො – ‘අත්ථි දින්නං…පෙ… යෙ ඉමඤ්ච ලොකං පරඤ්ච ලොකං සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා පවෙදෙන්තී’ති. සො න සංසප්පති කායෙන, න සංසප්පති වාචාය, න සංසප්පති මනසා. තස්ස උජු කායකම්මං හොති, උජු වචීකම්මං, උජු මනොකම්මං, උජු ගති, උජුපපත්ති.

‘‘උජුගතිකස්ස ඛො පන අහං, භික්ඛවෙ, උජුපපත්තිකස්ස ද්වින්නං ගතීනං අඤ්ඤතරං ගතිං වදාමි – යෙ වා එකන්තසුඛා සග්ගා යානි වා පන තානි උච්චාකුලානි ඛත්තියමහාසාලකුලානි වා බ්‍රාහ්මණමහාසාලකුලානි වා ගහපතිමහාසාලකුලානි වා අඩ්ඪානි මහද්ධනානි මහාභොගානි පහූතජාතරූපරජතානි පහූතවිත්තූපකරණානි පහූතධනධඤ්ඤානි. ඉති ඛො, භික්ඛවෙ, භූතා භූතස්ස උපපත්ති හොති. යං කරොති තෙන උපපජ්ජති. උපපන්නමෙනං ඵස්සා ඵුසන්ති. එවමහං, භික්ඛවෙ, ‘කම්මදායාදා සත්තා’ති වදාමි.

‘‘කම්මස්සකා, භික්ඛවෙ, සත්තා කම්මදායාදා කම්මයොනී කම්මබන්ධූ කම්මපටිසරණා, යං කම්මං කරොන්ති – කල්‍යාණං වා පාපකං වා – තස්ස දායාදා භවන්ති. අයං ඛො සො, භික්ඛවෙ, සංසප්පනීයපරියායො ධම්මපරියායො’’ති. ඡට්ඨං.