8. පබ්බජිතඅභිණ්හසුත්තං

48. ‘‘දසයිමෙ, භික්ඛවෙ, ධම්මා පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බා. කතමෙ දස? ‘වෙවණ්ණියම්හි අජ්ඣුපගතො’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘පරපටිබද්ධා මෙ ජීවිකා’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘අඤ්ඤො මෙ ආකප්පො කරණීයො’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘කච්චි නු ඛො මෙ අත්තා සීලතො න උපවදතී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘කච්චි නු ඛො මං අනුවිච්ච විඤ්ඤූ සබ්‍රහ්මචාරී සීලතො න උපවදන්තී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘සබ්බෙහි මෙ පියෙහි මනාපෙහි නානාභාවො විනාභාවො’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘කම්මස්සකොම්හි කම්මදායාදො කම්මයොනි කම්මබන්ධු කම්මපටිසරණො, යං කම්මං කරිස්සාමි කල්‍යාණං වා පාපකං වා තස්ස දායාදො භවිස්සාමී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘කථංභූතස්ස මෙ රත්තින්දිවා වීතිවත්තන්තී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘කච්චි නු ඛො අහං සුඤ්ඤාගාරෙ අභිරමාමී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං; ‘අත්ථි නු ඛො මෙ උත්තරි මනුස්සධම්මො අලමරියඤාණදස්සනවිසෙසො අධිගතො, යෙනාහං [යොහං (සී. පී. ක.), සොහං (ස්‍යා.)] පච්ඡිමෙ කාලෙ සබ්‍රහ්මචාරීහි පුට්ඨො න මඞ්කු භවිස්සාමී’ති පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බං. ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, දස ධම්මා පබ්බජිතෙන අභිණ්හං පච්චවෙක්ඛිතබ්බා’’ති. අට්ඨමං.