൩൯. ആഹുന്ദരികവത്ഥു

൧൦൨. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ തത്ഥേവ രാജഗഹേ വസ്സം വസി, തത്ഥ ഹേമന്തം, തത്ഥ ഗിമ്ഹം. മനുസ്സാ ഉജ്ഝായന്തി ഖിയ്യന്തി വിപാചേന്തി – ‘‘ആഹുന്ദരികാ സമണാനം സക്യപുത്തിയാനം ദിസാ അന്ധകാരാ, ന ഇമേസം ദിസാ പക്ഖായന്തീ’’തി. അസ്സോസും ഖോ ഭിക്ഖൂ തേസം മനുസ്സാനം ഉജ്ഝായന്താനം ഖിയ്യന്താനം വിപാചേന്താനം. അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അഥ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം ആമന്തേസി – ‘‘ഗച്ഛാനന്ദ, അവാപുരണം [അപാപുരണം (ക.)] ആദായ അനുപരിവേണിയം ഭിക്ഖൂനം ആരോചേഹി – ‘‘ഇച്ഛതാവുസോ ഭഗവാ ദക്ഖിണാഗിരിം ചാരികം പക്കമിതും. യസ്സായസ്മതോ അത്ഥോ, സോ ആഗച്ഛതൂ’’തി. ഏവം, ഭന്തേ, തി ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ഭഗവതോ പടിസ്സുണിത്വാ അവാപുരണം ആദായ അനുപരിവേണിയം ഭിക്ഖൂനം ആരോചേസി – ‘ഇച്ഛതാവുസോ ഭഗവാ ദക്ഖിണാഗിരിം ചാരികം പക്കമിതും. യസ്സായസ്മതോ അത്ഥോ, സോ ആഗച്ഛതൂ’’’തി. ഭിക്ഖൂ ഏവമാഹംസു – ‘‘ഭഗവതാ, ആവുസോ ആനന്ദ, പഞ്ഞത്തം ദസവസ്സാനി നിസ്സായ വത്ഥും, ദസവസ്സേന നിസ്സയം ദാതും. തത്ഥ ച നോ ഗന്തബ്ബം ഭവിസ്സതി, നിസ്സയോ ച ഗഹേതബ്ബോ ഭവിസ്സതി, ഇത്തരോ ച വാസോ ഭവിസ്സതി, പുന ച പച്ചാഗന്തബ്ബം ഭവിസ്സതി, പുന ച നിസ്സയോ ഗഹേതബ്ബോ ഭവിസ്സതി. സചേ അമ്ഹാകം ആചരിയുപജ്ഝായാ ഗമിസ്സന്തി, മയമ്പി ഗമിസ്സാമ; നോ ചേ അമ്ഹാകം ആചരിയുപജ്ഝായാ ഗമിസ്സന്തി, മയമ്പി ന ഗമിസ്സാമ. ലഹുചിത്തകതാ നോ, ആവുസോ ആനന്ദ, പഞ്ഞായിസ്സതീ’’തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഓഗണേന ഭിക്ഖുസങ്ഘേന ദക്ഖിണാഗിരിം ചാരികം പക്കാമി.

ആഹുന്ദരികവത്ഥു നിട്ഠിതം.