൨. അജപാലകഥാ

൪. [ഉദാ. ൪] അഥ ഖോ ഭഗവാ സത്താഹസ്സ അച്ചയേന തമ്ഹാ സമാധിമ്ഹാ വുട്ഠഹിത്വാ ബോധിരുക്ഖമൂലാ യേന അജപാലനിഗ്രോധോ തേനുപസങ്കമി, ഉപസങ്കമിത്വാ അജപാലനിഗ്രോധമൂലേ സത്താഹം ഏകപല്ലങ്കേന നിസീദി വിമുത്തിസുഖപടിസംവേദീ. അഥ ഖോ അഞ്ഞതരോ ഹുംഹുങ്കജാതികോ ബ്രാഹ്മണോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി. ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതാ സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ സോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കിത്താവതാ നു ഖോ, ഭോ ഗോതമ, ബ്രാഹ്മണോ ഹോതി, കതമേ ച പന ബ്രാഹ്മണകരണാ [ബ്രാഹ്മണകാരകാ (ക.) ബ്രാഹ്മണകരാണാ (?)] ധമ്മാ’’തി? അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി –

[നേത്തി. ൧൦൩] യോ ബ്രാഹ്മണോ ബാഹിതപാപധമ്മോ;

നിഹുംഹുങ്കോ നിക്കസാവോ യതത്തോ;

വേദന്തഗൂ വുസിതബ്രഹ്മചരിയോ;

ധമ്മേന സോ ബ്രഹ്മവാദം വദേയ്യ;

യസ്സുസ്സദാ നത്ഥി കുഹിഞ്ചി ലോകേ’’തി.

അജപാലകഥാ നിട്ഠിതാ.