൧൧. ഭദ്ദവഗ്ഗിയവത്ഥു

൩൬. അഥ ഖോ ഭഗവാ ബാരാണസിയം യഥാഭിരന്തം വിഹരിത്വാ യേന ഉരുവേലാ തേന ചാരികം പക്കാമി. അഥ ഖോ ഭഗവാ മഗ്ഗാ ഓക്കമ്മ യേന അഞ്ഞതരോ വനസണ്ഡോ തേനുപസങ്കമി, ഉപസങ്കമിത്വാ തം വനസണ്ഡം അജ്ഝോഗാഹേത്വാ അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ നിസീദി. തേന ഖോ പന സമയേന തിംസമത്താ ഭദ്ദവഗ്ഗിയാ സഹായകാ സപജാപതികാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ പരിചാരേന്തി. ഏകസ്സ പജാപതി നാഹോസി; തസ്സ അത്ഥായ വേസീ ആനീതാ അഹോസി. അഥ ഖോ സാ വേസീ തേസു പമത്തേസു പരിചാരേന്തേസു ഭണ്ഡം ആദായ പലായിത്ഥ. അഥ ഖോ തേ സഹായകാ സഹായകസ്സ വേയ്യാവച്ചം കരോന്താ, തം ഇത്ഥിം ഗവേസന്താ, തം വനസണ്ഡം ആഹിണ്ഡന്താ അദ്ദസംസു ഭഗവന്തം അഞ്ഞതരസ്മിം രുക്ഖമൂലേ നിസിന്നം. ദിസ്വാന യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു, ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോചും – ‘‘അപി, ഭന്തേ, ഭഗവാ ഏകം ഇത്ഥിം പസ്സേയ്യാ’’തി? ‘‘കിം പന വോ, കുമാരാ, ഇത്ഥിയാ’’തി? ‘‘ഇധ മയം, ഭന്തേ, തിംസമത്താ ഭദ്ദവഗ്ഗിയാ സഹായകാ സപജാപതികാ ഇമസ്മിം വനസണ്ഡേ പരിചാരിമ്ഹാ. ഏകസ്സ പജാപതി നാഹോസി; തസ്സ അത്ഥായ വേസീ ആനീതാ അഹോസി. അഥ ഖോ സാ, ഭന്തേ, വേസീ അമ്ഹേസു പമത്തേസു പരിചാരേന്തേസു ഭണ്ഡം ആദായ പലായിത്ഥ. തേ മയം, ഭന്തേ, സഹായകാ സഹായകസ്സ വേയ്യാവച്ചം കരോന്താ, തം ഇത്ഥിം ഗവേസന്താ, ഇമം വനസണ്ഡം ആഹിണ്ഡാമാ’’തി. ‘‘തം കിം മഞ്ഞഥ വോ, കുമാരാ, കതമം നു ഖോ തുമ്ഹാകം വരം – യം വാ തുമ്ഹേ ഇത്ഥിം ഗവേസേയ്യാഥ, യം വാ അത്താനം ഗവേസേയ്യാഥാ’’തി? ‘‘ഏതദേവ, ഭന്തേ, അമ്ഹാകം വരം യം മയം അത്താനം ഗവേസേയ്യാമാ’’തി. ‘‘തേന ഹി വോ, കുമാരാ, നിസീദഥ, ധമ്മം വോ ദേസേസ്സാമീ’’തി. ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’തി ഖോ തേ ഭദ്ദവഗ്ഗിയാ സഹായകാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. തേസം ഭഗവാ അനുപുബ്ബിം കഥം കഥേസി, സേയ്യഥിദം – ദാനകഥം സീലകഥം സഗ്ഗകഥം കാമാനം ആദീനവം ഓകാരം സംകിലേസം നേക്ഖമ്മേ ആനിസംസം പകാസേസി, യദാ തേ ഭഗവാ അഞ്ഞാസി കല്ലചിത്തേ മുദുചിത്തേ വിനീവരണചിത്തേ ഉദഗ്ഗചിത്തേ പസന്നചിത്തേ, അഥ യാ ബുദ്ധാനം സാമുക്കംസികാ ധമ്മദേസനാ, തം പകാസേസി ദുക്ഖം സമുദയം നിരോധം മഗ്ഗം, സേയ്യഥാപി നാമ സുദ്ധം വത്ഥം അപഗതകാളകം സമ്മദേവ രജനം പടിഗ്ഗണ്ഹേയ്യ, ഏവമേവ തേസം തസ്മിംയേവ ആസനേ വിരജം വീതമലം ധമ്മചക്ഖും ഉദപാദി ‘‘യം കിഞ്ചി സമുദയധമ്മം, സബ്ബം തം നിരോധധമ്മ’’ന്തി. തേ ദിട്ഠധമ്മാ പത്തധമ്മാ വിദിതധമ്മാ പരിയോഗാള്ഹധമ്മാ തിണ്ണവിചികിച്ഛാ വിഗതകഥംകഥാ വേസാരജ്ജപ്പത്താ അപരപ്പച്ചയാ സത്ഥുസാസനേ ഭഗവന്തം ഏതദവോചും – ‘‘ലഭേയ്യാമ മയം, ഭന്തേ, ഭഗവതോ സന്തികേ പബ്ബജ്ജം, ലഭേയ്യാമ ഉപസമ്പദ’’ന്തി. ‘‘ഏഥ ഭിക്ഖവോ’’തി ഭഗവാ അവോച – ‘‘സ്വാക്ഖാതോ ധമ്മോ, ചരഥ ബ്രഹ്മചരിയം സമ്മാ ദുക്ഖസ്സ അന്തകിരിയായാ’’തി. സാവ തേസം ആയസ്മന്താനം ഉപസമ്പദാ അഹോസി.

ഭദ്ദവഗ്ഗിയസഹായകാനം വത്ഥു നിട്ഠിതം.

ദുതിയഭാണവാരോ.