൮. സമാധിമൂലകസക്കച്ചകാരീസുത്തം

൬൬൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, ഝായീ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാധികുസലോ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം സക്കച്ചകാരീ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സക്കച്ചകാരീ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം സമാധികുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ നേവ സമാധിസ്മിം സമാധികുസലോ ഹോതി, ന ച സമാധിസ്മിം സക്കച്ചകാരീ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാധികുസലോ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം സക്കച്ചകാരീ ച. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യ്വായം ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാധികുസലോ ച ഹോതി സമാധിസ്മിം സക്കച്ചകാരീ ച അയം ഇമേസം ചതുന്നം ഝായീനം അഗ്ഗോ ച സേട്ഠോ ച മോക്ഖോ ച ഉത്തമോ ച പവരോ ച. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഗവാ ഖീരം…പേ… പവരോ ചാ’’തി. അട്ഠമം.