൨൦-൨൭. ഠിതിമൂലകവുട്ഠാനസുത്താദിഅട്ഠകം

൬൮൧-൬൮൮. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, ഝായീ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം വുട്ഠാനകുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം വുട്ഠാനകുസലോ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ നേവ സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ഹോതി, ന ച സമാധിസ്മിം വുട്ഠാനകുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം വുട്ഠാനകുസലോ ച. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യ്വായം ഝായീ…പേ… ഉത്തമോ ച പവരോ ചാ’’തി. വീസതിമം. (പുരിമമൂലകാനി വിയ യാവ സത്തവീസതിമാ ഠിതിമൂലകസപ്പായകാരീസുത്താ അട്ഠ സുത്താനി പൂരേതബ്ബാനി. ഠിതിമൂലകം.)