൧൧. സമാപത്തിമൂലകഠിതിസുത്തം

൬൭൨. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ചത്താരോമേ, ഭിക്ഖവേ, ഝായീ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാപത്തികുസലോ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ഹോതി, ന സമാധിസ്മിം സമാപത്തികുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ നേവ സമാധിസ്മിം സമാപത്തികുസലോ ഹോതി, ന ച സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ. ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാപത്തികുസലോ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ച. തത്ര, ഭിക്ഖവേ, യ്വായം ഝായീ സമാധിസ്മിം സമാപത്തികുസലോ ച ഹോതി, സമാധിസ്മിം ഠിതികുസലോ ച അയം ഇമേസം ചതുന്നം ഝായീനം അഗ്ഗോ ച സേട്ഠോ ച മോക്ഖോ ച ഉത്തമോ ച പവരോ ച. സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഗവാ ഖീരം…പേ… പവരോ ചാ’’തി. ഏകാദസമം.