൨. സുചരിതസുത്തം

൪൩൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ സോ ഭിക്ഖു ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കോ നു ഖോ, ഭന്തേ, ഹേതു, കോ പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ ഗന്ധബ്ബകായികാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി? ‘‘ഇധ, ഭിക്ഖു, ഏകച്ചോ കായേന സുചരിതം ചരതി, വാചായ സുചരിതം ചരതി, മനസാ സുചരിതം ചരതി. തസ്സ സുതം ഹോതി – ‘ഗന്ധബ്ബകായികാ ദേവാ ദീഘായുകാ വണ്ണവന്തോ സുഖബഹുലാ’തി. തസ്സ ഏവം ഹോതി – ‘അഹോ വതാഹം കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ ഗന്ധബ്ബകായികാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജേയ്യ’ന്തി. സോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ ഗന്ധബ്ബകായികാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതി. അയം ഖോ, ഭിക്ഖു, ഹേതു, അയം പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ ഗന്ധബ്ബകായികാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി. ദുതിയം.