൧൩-൨൨. മൂലഗന്ധദാനൂപകാരസുത്തദസകം

൪൫൦-൪൫൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ സോ ഭിക്ഖു ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കോ നു ഖോ, ഭന്തേ, ഹേതു, കോ പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ മൂലഗന്ധേ അധിവത്ഥാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി? ‘‘ഇധ, ഭിക്ഖു, ഏകച്ചോ കായേന സുചരിതം ചരതി, വാചായ സുചരിതം ചരതി, മനസാ സുചരിതം ചരതി. തസ്സ സുതം ഹോതി – ‘മൂലഗന്ധേ അധിവത്ഥാ ദേവാ ദീഘായുകാ വണ്ണവന്തോ സുഖബഹുലാ’തി. തസ്സ ഏവം ഹോതി – ‘അഹോ വതാഹം കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ മൂലഗന്ധേ അധിവത്ഥാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജേയ്യ’ന്തി. സോ അന്നം ദേതി…പേ… പാനം ദേതി… വത്ഥം ദേതി… യാനം ദേതി… മാലം ദേതി… ഗന്ധം ദേതി… വിലേപനം ദേതി… സേയ്യം ദേതി… ആവസഥം ദേതി… പദീപേയ്യം ദേതി. സോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ മൂലഗന്ധേ അധിവത്ഥാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതി. അയം ഖോ, ഭിക്ഖു, ഹേതു, അയം പച്ചയോ, യേന മിധേകച്ചോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ മൂലഗന്ധേ അധിവത്ഥാനം ദേവാനം സഹബ്യതം ഉപപജ്ജതീ’’തി. ബാവീസതിമം.