൮. അനേകവണ്ണവിമാനവത്ഥു

൧൧൯൯. ‘‘അനേകവണ്ണം ദരസോകനാസനം, വിമാനമാരുയ്ഹ അനേകചിത്തം;

പരിവാരിതോ അച്ഛരാസങ്ഗണേന, സുനിമ്മിതോ ഭൂതപതീവ മോദസി.

൧൨൦൦. ‘‘സമസ്സമോ നത്ഥി കുതോ പനുത്തരോ [ഉത്തരി (ക.)], യസേന പുഞ്ഞേന ച ഇദ്ധിയാ ച;

സബ്ബേ ച ദേവാ തിദസഗണാ സമേച്ച, തം തം നമസ്സന്തി സസിംവ ദേവാ;

ഇമാ ച തേ അച്ഛരായോ സമന്തതോ, നച്ചന്തി ഗായന്തി പമോദയന്തി.

൧൨൦൧. ‘‘ദേവിദ്ധിപത്തോസി മഹാനുഭാവോ, മനുസ്സഭൂതോ കിമകാസി പുഞ്ഞം;

കേനാസി ഏവം ജലിതാനുഭാവോ, വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൧൨൦൨. സോ ദേവപുത്തോ അത്തമനോ…പേ… യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം.

൧൨൦൩. ‘‘അഹം ഭദന്തേ അഹുവാസി പുബ്ബേ, സുമേധനാമസ്സ ജിനസ്സ സാവകോ;

പുഥുജ്ജനോ അനനുബോധോഹമസ്മി [അനവബോധോഹമസ്മിം (സീ.), അനനുബോധോഹമാസിം (?)], സോ സത്ത വസ്സാനി പരിബ്ബജിസ്സഹം [പബ്ബജിസ്സഹം (സ്യാ. ക.), പബ്ബജിസാഹം (പീ.)].

൧൨൦൪. ‘‘സോഹം സുമേധസ്സ ജിനസ്സ സത്ഥുനോ, പരിനിബ്ബുതസ്സോഘതിണ്ണസ്സ താദിനോ;

രതനുച്ചയം ഹേമജാലേന ഛന്നം, വന്ദിത്വാ ഥൂപസ്മിം മനം പസാദയിം.

൧൨൦൫. ‘‘ന മാസി ദാനം ന ച മത്ഥി ദാതും, പരേ ച ഖോ തത്ഥ സമാദപേസിം;

പൂജേഥ നം പൂജനീയസ്സ [പൂജനേയ്യസ്സ (സ്യാ. ക.)] ധാതും, ഏവം കിര സഗ്ഗമിതോ ഗമിസ്സഥ.

൧൨൦൬. ‘‘തദേവ കമ്മം കുസലം കതം മയാ, സുഖഞ്ച ദിബ്ബം അനുഭോമി അത്തനാ;

മോദാമഹം തിദസഗണസ്സ മജ്ഝേ, ന തസ്സ പുഞ്ഞസ്സ ഖയമ്പി അജ്ഝഗ’’ന്തി.

അനേകവണ്ണവിമാനം അട്ഠമം.