൩൩. അരണവിഹാരഞാണനിദ്ദേസോ

൮൨. കഥം ദസ്സനാധിപതേയ്യം സന്തോ ച വിഹാരാധിഗമോ പണീതാധിമുത്തതാ പഞ്ഞാ അരണവിഹാരേ ഞാണം? ദസ്സനാധിപതേയ്യന്തി അനിച്ചാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, ദുക്ഖാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, അനത്താനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, രൂപേ അനിച്ചാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, രൂപേ ദുക്ഖാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, രൂപേ അനത്താനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം; വേദനായ…പേ… സഞ്ഞായ… സങ്ഖാരേസു… വിഞ്ഞാണേ… ചക്ഖുസ്മിം…പേ… ജരാമരണേ അനിച്ചാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, ജരാമരണേ ദുക്ഖാനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം, ജരാമരണേ അനത്താനുപസ്സനാ ദസ്സനാധിപതേയ്യം.

സന്തോ ച വിഹാരാധിഗമോതി സുഞ്ഞതോ വിഹാരോ സന്തോ വിഹാരാധിഗമോ. അനിമിത്തോ വിഹാരോ സന്തോ വിഹാരാധിഗമോ. അപ്പണിഹിതോ വിഹാരോ സന്തോ വിഹാരാധിഗമോ.

പണീതാധിമുത്തതാതി സുഞ്ഞതേ അധിമുത്തതാ പണീതാധിമുത്തതാ. അനിമിത്തേ അധിമുത്തതാ പണീതാധിമുത്തതാ. അപ്പണിഹിതേ അധിമുത്തതാ പണീതാധിമുത്തതാ.

അരണവിഹാരോതി പഠമം ഝാനം അരണവിഹാരോ. ദുതിയം ഝാനം അരണവിഹാരോ. തതിയം ഝാനം അരണവിഹാരോ. ചതുത്ഥം ഝാനം അരണവിഹാരോ. ആകാസാനഞ്ചായതനസമാപത്തി അരണവിഹാരോ…പേ… നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനസമാപത്തി അരണവിഹാരോ.

അരണവിഹാരോതി കേനട്ഠേന അരണവിഹാരോ? പഠമേന ഝാനേന നീവരണേ ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. ദുതിയേന ഝാനേന വിതക്കവിചാരേ ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. തതിയേന ഝാനേന പീതിം ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. ചതുത്ഥേന ഝാനേന സുഖദുക്ഖേ ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. ആകാസാനഞ്ചായതനസമാപത്തിയാ രൂപസഞ്ഞം പടിഘസഞ്ഞം നാനത്തസഞ്ഞം ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനസമാപത്തിയാ ആകാസാനഞ്ചായതനസഞ്ഞം ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനസമാപത്തിയാ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനസഞ്ഞം ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനസമാപത്തിയാ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനസഞ്ഞം ഹരതീതി – അരണവിഹാരോ. അയം അരണവിഹാരോ. തം ഞാതട്ഠേന ഞാണം, പജാനനട്ഠേന പഞ്ഞാ. തേന വുച്ചതി – ‘‘ദസ്സനാധിപതേയ്യം സന്തോ ച വിഹാരാധിഗമോ പണീതാധിമുത്തതാ പഞ്ഞാ അരണവിഹാരേ ഞാണം’’.

അരണവിഹാരഞാണനിദ്ദേസോ തേത്തിംസതിമോ.