൩൬൮. തചസാരജാതകം (൫-൨-൮)

൯൫. അമിത്തഹത്ഥത്ഥഗതാ [ഹത്ഥത്തഗതാ (കത്ഥചി, സീ. നിയ്യ)], തചസാരസമപ്പിതാ;

പസന്നമുഖവണ്ണാത്ഥ, കസ്മാ തുമ്ഹേ ന സോചഥ.

൯൬. ന സോചനായ പരിദേവനായ, അത്ഥോവ ലബ്ഭോ [അത്ഥോ ച ലബ്ഭാ (സീ. സ്യാ.), അത്ഥോധ ലബ്ഭാ (അ. നി. ൫.൪൮)] അപി അപ്പകോപി;

സോചന്തമേനം ദുഖിതം വിദിത്വാ, പച്ചത്ഥികാ അത്തമനാ ഭവന്തി.

൯൭. യതോ ച ഖോ പണ്ഡിതോ ആപദാസു, ന വേധതീ അത്ഥവിനിച്ഛയഞ്ഞൂ;

പച്ചത്ഥികാസ്സ [പച്ചത്ഥികാ തേ (ക.)] ദുഖിതാ ഭവന്തി, ദിസ്വാ മുഖം അവികാരം പുരാണം.

൯൮. ജപ്പേന മന്തേന സുഭാസിതേന, അനുപ്പദാനേന പവേണിയാ വാ;

യഥാ യഥാ യത്ഥ ലഭേഥ അത്ഥം, തഥാ തഥാ തത്ഥ പരക്കമേയ്യ.

൯൯. യതോ ച ജാനേയ്യ അലബ്ഭനേയ്യോ, മയാ വ [മയാ വാ (സ്യാ. ക.)] അഞ്ഞേന വാ ഏസ അത്ഥോ;

അസോചമാനോ അധിവാസയേയ്യ, കമ്മം ദള്ഹം കിന്തി കരോമി ദാനീതി.

തചസാരജാതകം അട്ഠമം.