൮. തതിയഓവാദസുത്തവണ്ണനാ

൧൫൧. അട്ഠമേ തഥാ ഹി പനാതി പുബ്ബേ സോവചസ്സതായ, ഏതരഹി ച ദോവചസ്സതായ കാരണപട്ഠപനേ നിപാതോ. തത്രാതി തേസു ഥേരേസു. കോ നാമായം ഭിക്ഖൂതി കോ നാമോ അയം ഭിക്ഖു? കിം തിസ്സത്ഥേരോ കിം നാഗത്ഥേരോതി? തത്രാതി തസ്മിം ഏവം സക്കാരേ കയിരമാനേ. തഥത്തായാതി തഥാഭാവായ, ആരഞ്ഞികാദിഭാവായാതി അത്ഥോ. സബ്രഹ്മചാരികാമോതി ‘‘ഇമേ മം പരിവാരേത്വാ ചരന്തൂ’’തി ഏവം കാമേതി ഇച്ഛതി പത്ഥേതീതി സബ്രഹ്മചാരികാമോ. തഥത്തായാതി ലാഭസക്കാരനിബ്ബത്തനത്ഥായ. ബ്രഹ്മചാരുപദ്ദവേനാതി യോ സബ്രഹ്മചാരീനം ചതൂസു പച്ചയേസു അധിമത്തച്ഛന്ദരാഗോ ഉപദ്ദവോതി വുച്ചതി, തേന ഉപദ്ദുതാ. അഭിപത്ഥനാതി അധിമത്തപത്ഥനാ. ബ്രഹ്മചാരിഅഭിപത്ഥനേനാതി ബ്രഹ്മചാരീനം അധിമത്തപത്ഥനാസങ്ഖാതേന ചതുപച്ചയഭാവേന. അട്ഠമം.