൬. ഓവാദസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൯. ഛട്ഠേ അഹം വാതി കസ്മാ ആഹ? ഥേരം അത്തനോ ഠാനേ ഠപനത്ഥം. കിം സാരിപുത്തമോഗ്ഗല്ലാനാ നത്ഥീതി? അത്ഥി. ഏവം പനസ്സ അഹോസി ‘‘ഇമേ ന ചിരം ഠസ്സന്തി, കസ്സപോ പന വീസവസ്സസതായുകോ, സോ മയി പരിനിബ്ബുതേ സത്തപണ്ണിഗുഹായം നിസീദിത്വാ ധമ്മവിനയസങ്ഗഹം കത്വാ മമ സാസനം പഞ്ചവസ്സസഹസ്സപരിമാണകാലപവത്തനകം കരിസ്സതി, അത്തനോ തം ഠാനേ ഠപേമി, ഏവം ഭിക്ഖൂ കസ്സപസ്സ സുസ്സൂസിതബ്ബം മഞ്ഞിസ്സന്തീ’’തി. തസ്മാ ഏവമാഹ. ദുബ്ബചാതി ദുക്ഖേന വത്തബ്ബാ. ദോവചസ്സകരണേഹീതി ദുബ്ബചഭാവകരണേഹി. അപ്പദക്ഖിണഗ്ഗാഹിനോതി അനുസാസനിം സുത്വാ പദക്ഖിണം ന ഗണ്ഹന്തി യഥാനുസിട്ഠം ന പടിപജ്ജന്തി, അപ്പടിപജ്ജന്താ വാമഗാഹിനോ നാമ ജാതാതി ദസ്സേതി. അച്ചാവദന്തേതി അതിക്കമ്മ വദന്തേ, സുതപരിയത്തിം നിസ്സായ അതിവിയ വാദം കരോന്തേതി അത്ഥോ. കോ ബഹുതരം ഭാസിസ്സതീതി ധമ്മം കഥേന്തോ കോ ബഹും ഭാസിസ്സതി, കിം ത്വം, ഉദാഹു അഹന്തി? കോ സുന്ദരതരന്തി, ഏകോ ബഹും ഭാസന്തോ അസഹിതം അമധുരം ഭാസതി, ഏകോ സഹിതം മധുരം, തം സന്ധായാഹ ‘‘കോ സുന്ദരതര’’ന്തി? ഏകോ പന ബഹുഞ്ച സുന്ദരഞ്ച കഥേന്തോ ചിരം ന ഭാസതി, ലഹുഞ്ഞേവ ഉട്ഠാതി, ഏകോ അദ്ധാനം പാപേതി, തം സന്ധായാഹ ‘‘കോ ചിരതര’’ന്തി? ഛട്ഠം.