൯. തോദേയ്യസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൯൫. യസ്മിം കാമാതി തോദേയ്യസുത്തം. തത്ഥ വിമോക്ഖോ തസ്സ കീദിസോതി തസ്സ കീദിസോ വിമോക്ഖോ ഇച്ഛിതബ്ബോതി പുച്ഛതി. ഇദാനി തസ്സ അഞ്ഞവിമോക്ഖാഭാവം ദസ്സേന്തോ ഭഗവാ ദുതിയം ഗാഥമാഹ. തത്ഥ വിമോക്ഖോ തസ്സ നാപരോതി തസ്സ അഞ്ഞോ വിമോക്ഖോ നത്ഥി.

൧൦൯൭-൮. ഏവം ‘‘തണ്ഹക്ഖയോ ഏവ വിമോക്ഖോ’’തി വുത്തേപി തമത്ഥം അസല്ലക്ഖേന്തോ ‘‘നിരാസസോ സോ ഉദ ആസസാനോ’’തി പുന പുച്ഛതി. തത്ഥ ഉദ പഞ്ഞകപ്പീതി ഉദാഹു സമാപത്തിഞാണാദിനാ ഞാണേന തണ്ഹാകപ്പം വാ ദിട്ഠികപ്പം വാ കപ്പയതി. അഥസ്സ ഭഗവാ തം ആചിക്ഖന്തോ ദുതിയം ഗാഥമാഹ. തത്ഥ കാമഭവേതി കാമേ ച ഭവേ ച. സേസം സബ്ബത്ഥ പാകടമേവ.

ഏവം ഭഗവാ ഇമമ്പി സുത്തം അരഹത്തനികൂടേനേവ ദേസേസി. ദേസനാപരിയോസാനേ ച പുബ്ബസദിസോ ഏവ ധമ്മാഭിസമയോ അഹോസീതി.

പരമത്ഥജോതികായ ഖുദ്ദക-അട്ഠകഥായ

സുത്തനിപാത-അട്ഠകഥായ തോദേയ്യസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.