അട്ഠമ പരിച്ഛേദ

പണ്ഡുവാസുദേവാഭിസേകോ

൧. വിജയോ സോ മഹാരാജാ, വസ്സേ അന്തിമകേ ഠിതോ;

ഇതി ചിന്തയി ‘‘വുദ്ധോ’ഹം, ന ച വിജ്ജതി മേ സുതോ.

൨. കിച്ഛേന വാസിതം രട്ഠം, നസ്സേയ്യ മമ അച്ചയേ;

ആണാപേയ്യം രജ്ജഹേതു-സുമിത്തം ഭാതരം മമ.

൩. അഥാ’മച്ചേഹി മന്തേത്വാ, ലേഖം തത്ഥ വിസജ്ജയി;

ലേഖം ദത്വാന വിജയോ, ന ചിരേന ദിവങ്ഗതോ.

൪. തസ്മിം മതേ അമച്ചാ തേ, പേക്ഖന്താ ഖത്തിയാഗമം;

ഉപതിസ്സഗാമേ ഠത്വാന, രട്ഠം സമുനുസാസിസും.

൫. മതേ വിജയരാജമ്ഹി, ഖത്തിയാഗമനാ പുരാ;

ഏകം വസ്സം അയം ലംകാ-ദീപോ ആസി അരാജകോ.

൬. തസ്മിം സീഹപുരേ തസ്സ, സീഹബാഹുസ്സ രാജിനോ;

അച്ചയേന സുമിത്തോ സോ, രാജാ തസ്സ സുതോ അഹു.

൭. തസ്സ പുത്താ തയോ ആസും, മദ്ദരാജസ്സ ധീതുയാ;

ദൂതാ സീഹപുരം ഗന്ത്വാ, രഞ്ഞോ ലേഖം അദംസു തേ.

൮. ലേഖം സുത്വാന സോ രാജാ, പുത്തേ ആമന്തയീ തയോ;

അഹം മഹല്ലകോ താതാ, ഏകോ തുമ്ഹേസു ഗച്ഛതു.

൯. ലംകം നേകഗുണം കന്തം, മമ ഭാതുസ്സ സന്തകം;

തസ്സ’ച്ച യേന തത്ഥേവ, രജ്ജം കാരേതു സോഭനം.

൧൦. കണിട്ഠകോ പണ്ഡുവാസു-ദേവോ രാജകുമാരകോ;

‘‘ഗമിസ്സാമീതി ചിന്തേത്വാ, ഞത്വാ സോത്ഥി ഗതമ്പി ച.

൧൧. പിതരാ സമനുഞ്ഞാതോ, ദ്വത്തിംസാമച്ച ദാരകേ;

ആദായ ആരുഹീ നാവം, പരിബ്ബാജകലിങ്ഗവാ.

൧൨. മഹാകന്ദരനജ്ജാ തേ, മുഖദ്വാരമ്ഹി ഓതരം;

തേ പരിബ്ബാജകേ ദിസ്വാ, ജനോ സക്കരി സാധുകം.

൧൩. പുച്ഛിത്വാ നഗരം ഏത്ഥ, ഉപയന്തം കമേന തേ;

ഉപതിസ്സ ഗാമം സമ്പത്താ, ദേവതാ പരിപാലിതാ.

൧൪. അമച്ചാ’നുമതോ’മച്ചോ, പുച്ഛി നേമിത്തകാ തഹിം;

ഖത്തിയാ’ഗമനം തസ്സ, സോ ബ്യാകാസി പരംപി ച.

൧൫. സത്തമേ ദീവസേയേവ, ആഗമിസ്സതി ഖത്തിയോ;

ബുദ്ധസാസന മേതസ്സ, വംസജോ’വ ഠപേസ്സതി.

൧൬. സത്തമേ ദിവസേയേവ, തേ പരിബ്ബാജകേ തഹിം;

പത്തേ ദിസ്വാന പുച്ഛിത്വാ, അമച്ചാ തേ വിജാനിയ.

൧൭. തം പണ്ണുവാസുദേവം തേ, ലംകാരജ്ജേന അപ്പയും;

മഹേസിയാ അഭാവാസോ, ന താവ അഭിസേചയി.

൧൮. അമിതോദനസക്കസ്സ, പണ്ഡുസക്കോ സുതോ അഹു;

ഞത്വാ വിനാസം സക്യാനം, സോ ആദായ സകം ജനം.

൧൯. ഗന്ത്വാ അഞ്ഞാപദേസേന, ഗങ്ഗാപാരം തഹിം പുരം;

മാപേത്വാ തത്ഥ കാരേസി, രജ്ജം തസ്സ സുതേ ലഭി.

൨൦. ധീതാ കണിട്ഠിതാ ആസി, ഭദ്ദകച്ചാന നാമികാ;

സബ്ബലക്ഖണസമ്പന്നാ, സുരൂപാ അഭിപത്ഥിതാ.

൨൧. തദത്ഥം സത്തരാജാനോ, പണ്ണാകാരേ മഹാരഹേ;

പേസേസും രാജിനോ തസ്സ, ഭീതോ രാജൂഹി സോ പന.

൨൨. ഞത്വാന സോത്ഥിഗമനം, അഭിസേകഫലമ്പി ച;

സഹദ്വത്തിംസ ഇത്ഥീഹി, നാവം ആരോപിയാ’സുതം.

൨൩. ഗങ്ഗായ ഖിപി ഗണ്ഹാതു, പഹു മേ ധീതരം ഇതി;

ഗഹേതും തേ ന സക്ഖിംസു, നാവാസാപന സീഘഗാ.

൨൪. ദുതിയേ ദിവസേയേവ, ഗോണാഗാമക പട്ടനം;

പത്താപബ്ബജിതാ കാരാ, സബ്ബാ താ തത്ഥ ഓതരും.

൨൫. പുച്ഛിത്വാ നഗരം ഏത്ഥ, താ കമേനോപയന്തിയോ;

ഉപതിസ്സഗാമം സമ്പത്താ, ദേവതാ പരിപാലിതാ.

൨൬. നേമിത്തകസ്സ വചനം, സുത്വാ തത്ഥാ’ഗതാ തു താ;

ദിസ്വാ അമച്ചോ പുച്ഛിത്വാ, ഞത്വാ രഞ്ഞോ സമപ്പയി.

൨൭. തം പണ്ഡുവാസുദേവം തേ, അമച്ചാ സുദ്ധബുദ്ധിനോ;

രജ്ജേ സമഭിസിഞ്ചിംസു, പുണ്ണസബ്ബമനോരഥം.

൨൮. സുഭദ്ദകച്ചാന മനോമരൂപിനിം;

മഹേസീഭാവേ അഭിസിഞ്ചിയ’ത്തനോ;

സഹഗതാ തായ പദാസി അത്തനാ;

സഹാഗതാനം വസി ഭൂമിപോ സുഖന്തീ.

സുജനപ്പസാദ സംവേഗത്ഥായ കതേ മഹാവംസേ

പണ്ഡുവാസുദേവാഭിസേകോ നാമ

അട്ഠമോ പരിച്ഛേദോ.