൫. മലസുത്തം

൧൫. ‘‘അട്ഠിമാനി, ഭിക്ഖവേ, മലാനി. കതമാനി അട്ഠ? അസജ്ഝായമലാ, ഭിക്ഖവേ, മന്താ; അനുട്ഠാനമലാ, ഭിക്ഖവേ, ഘരാ; മലം, ഭിക്ഖവേ, വണ്ണസ്സ കോസജ്ജം; പമാദോ, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖതോ മലം; മലം, ഭിക്ഖവേ, ഇത്ഥിയാ ദുച്ചരിതം; മച്ഛേരം, ഭിക്ഖവേ, ദദതോ മലം; മലാ, ഭിക്ഖവേ, പാപകാ അകുസലാ ധമ്മാ അസ്മിം ലോകേ പരമ്ഹി ച; തതോ [തതോ ച (സ്യാ. പീ.)], ഭിക്ഖവേ, മലാ മലതരം അവിജ്ജാ പരമം മലം. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അട്ഠ മലാനീ’’തി.

‘‘അസജ്ഝായമലാ മന്താ, അനുട്ഠാനമലാ ഘരാ;

മലം വണ്ണസ്സ കോസജ്ജം, പമാദോ രക്ഖതോ മലം.

‘‘മലിത്ഥിയാ ദുച്ചരിതം, മച്ഛേരം ദദതോ മലം;

മലാ വേ പാപകാ ധമ്മാ, അസ്മിം ലോകേ പരമ്ഹി ച;

തതോ മലാ മലതരം, അവിജ്ജാ പരമം മല’’ന്തി. പഞ്ചമം;