൧. സാധുസുത്തം

൧൩൪. [അ. നി. ൧൦.൧൭൮] ‘‘സാധുഞ്ച വോ, ഭിക്ഖവേ, ദേസേസ്സാമി അസാധുഞ്ച. തം സുണാഥ, സാധുകം മനസി കരോഥ; ഭാസിസ്സാമീ’’തി. ‘‘ഏവം, ഭന്തേ’’തി ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ പച്ചസ്സോസും. ഭഗവാ ഏതദവോച –

‘‘കതമഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, അസാധു? മിച്ഛാദിട്ഠി, മിച്ഛാസങ്കപ്പോ, മിച്ഛാവാചാ, മിച്ഛാകമ്മന്തോ, മിച്ഛാആജീവോ, മിച്ഛാവായാമോ, മിച്ഛാസതി, മിച്ഛാസമാധി, മിച്ഛാഞാണം, മിച്ഛാവിമുത്തി – ഇദം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, അസാധു. കതമഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, സാധു? സമ്മാദിട്ഠി, സമ്മാസങ്കപ്പോ, സമ്മാവാചാ സമ്മാകമ്മന്തോ, സമ്മാആജീവോ, സമ്മാവായാമോ, സമ്മാസതി, സമ്മാസമാധി, സമ്മാഞാണം, സമ്മാവിമുത്തി – ഇദം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, സാധൂ’’തി. പഠമം.