201. Tassuddānaṃ

Tiṃsa pāveyyakā bhikkhū, sāketukkaṇṭhitā vasuṃ;

Vassaṃvuṭṭhokapuṇṇehi, agamuṃ jinadassanaṃ.

Idaṃ vatthu kathinassa, kappissanti ca pañcakā;

Anāmantā asamācārā, tatheva gaṇabhojanaṃ.

Yāvadatthañca uppādo, atthatānaṃ bhavissati;

Ñatti evatthatañceva, evañceva anatthataṃ.

Ullikhi dhovanā ceva, vicāraṇañca chedanaṃ;

Bandhano vaṭṭi kaṇḍusa, daḷhīkammānuvātikā.

Paribhaṇḍaṃ ovaddheyyaṃ, maddanā nimittaṃ kathā;

Kukku sannidhi nissaggi, na kappaññatra te tayo.

Aññatra pañcātireke, sañchinnena samaṇḍalī;

Nāññatra puggalā sammā, nissīmaṭṭhonumodati.

Kathinānatthataṃ hoti, evaṃ buddhena desitaṃ;

Ahatākappapiloti, paṃsu pāpaṇikāya ca.

Animittāparikathā, akukku ca asannidhi;

Anissaggi kappakate, tathā ticīvarena ca.

Pañcake vātireke vā, chinne samaṇḍalīkate;

Puggalassatthārā sammā, sīmaṭṭho anumodati.

Evaṃ kathinattharaṇaṃ, ubbhārassaṭṭhamātikā;

Pakkamananti niṭṭhānaṃ, sanniṭṭhānañca nāsanaṃ.

Savanaṃ āsāvacchedi, sīmā sahubbhāraṭṭhamī;

Katacīvaramādāya, ‘‘na paccessa’’nti gacchati.

Tassa taṃ kathinuddhārā,e hoti pakkamanantiko;

Ādāya cīvaraṃ yāti, nissīme idaṃ cintayi.

‘‘Kāressaṃ na paccessa’’nti, niṭṭhāne kathinuddhāro;

Ādāya nissīmaṃ neva, ‘‘na paccessa’’nti mānaso.

Tassa taṃ kathinuddhāro, sanniṭṭhānantiko bhave;

Ādāya cīvaraṃ yāti, nissīme idaṃ cintayi.

‘‘Kāressaṃ na paccessa’’nti, kayiraṃ tassa nassati;

Tassa taṃ kathinuddhāro, bhavati nāsanantiko.

Ādāya yāti ‘‘paccessaṃ’’, bahi kāreti cīvaraṃ;

Katacīvaro suṇāti, ubbhataṃ kathinaṃ tahiṃ.

Tassa taṃ kathinuddhāro, bhavati savanantiko;

Ādāya yāti ‘‘paccessaṃ’’, bahi kāreti cīvaraṃ.

Katacīvaro bahiddhā, nāmeti kathinuddhāraṃ;

Tassa taṃ kathinuddhāro, sīmātikkantiko bhave.

Ādāya yāti ‘‘paccessaṃ’’, bahi kāreti cīvaraṃ;

Katacīvaro paccessaṃ, sambhoti kathinuddhāraṃ.

Tassa taṃ kathinuddhāro, saha bhikkhūhi jāyati;

Ādāya ca samādāya, satta-sattavidhā gati.

Pakkamanantikā natthi, chakke vippakate [chaṭṭhe vippakatā (sī.), chaccā vippakathā (ka.)] gati;

Ādāya nissīmagataṃ, kāressaṃ iti jāyati.

Niṭṭhānaṃ sanniṭṭhānañca, nāsanañca ime tayo;

Ādāya ‘‘na paccessa’’nti, bahisīme karomiti.

Niṭṭhānaṃ sanniṭṭhānampi, nāsanampi idaṃ tayo;

Anadhiṭṭhitena nevassa, heṭṭhā tīṇi nayāvidhi.

Ādāya yāti paccessaṃ, bahisīme karomiti;

‘‘Na paccessa’’nti kāreti, niṭṭhāne kathinuddhāro.

Sanniṭṭhānaṃ nāsanañca, savanasīmātikkamā;

Saha bhikkhūhi jāyetha, evaṃ pannarasaṃ gati.

Samādāya vippakatā, samādāya punā tathā;

Ime te caturo vārā, sabbe pannarasavidhi.

Anāsāya ca āsāya, karaṇīyo ca te tayo;

Nayato taṃ vijāneyya, tayo dvādasa dvādasa.

Apavilānā navettha [apavilāyamāneva (syā.), apavinā nava cettha (sī.)], phāsu pañcavidhā tahiṃ;

Palibodhāpalibodhā, uddānaṃ nayato katanti.

Imamhi khandhake vatthū doḷasakapeyyālamukhāni ekasataṃ aṭṭhārasa.

Kathinakkhandhako niṭṭhito.