7. Abhiññeyyādivāravaṇṇanā
1030. ‘‘Ruppanalakkhaṇaṃ rūpaṃ, phusanalakkhaṇo phasso’’tiādinā sāmaññavisesalakkhaṇapariggāhikā salakkhaṇapariggāhikā diṭṭhikaṅkhāvitaraṇavisuddhiyo ñātapariññā, tato paraṃ yāva anulomā tīraṇapariññā, udayabbayānupassanato paṭṭhāya yāva maggā pahānapariññā.
Tattha tatthāti khandhādīnaṃ tāva khandhavibhaṅgādīsu pañhapucchakavāre vattabbaṃ vuttaṃ, hetuādīnañca khandhādīsu antogadhattā tattha tattha pañhapucchakavāre vattabbaṃ vuttamevāti daṭṭhabbaṃ.
Abhiññeyyādivāravaṇṇanā niṭṭhitā.
Dhammahadayavibhaṅgavaṇṇanā niṭṭhitā.
Iti sammohavinodaniyā līnatthapadavaṇṇanā
Vibhaṅga-mūlaṭīkā samattā.
Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa