2. Pabhassaravimānavatthu
697. ‘‘Pabhassaravaravaṇṇanibhe, surattavatthavasane [vatthanivāsane (sī. syā.)];
Mahiddhike candanaruciragatte, kā tvaṃ subhe devate vandase mamaṃ.
698. ‘‘Pallaṅko ca te mahaggho, nānāratanacittito ruciro;
Yattha tvaṃ nisinnā virocasi, devarājāriva nandane vane.
699. ‘‘Kiṃ tvaṃ pure sucaritamācarī bhadde, kissa kammassa vipākaṃ;
Anubhosi devalokasmiṃ, devate pucchitācikkha;
Kissa kammassidaṃ phala’’nti.
700. ‘‘Piṇḍāya te carantassa, mālaṃ phāṇitañca adadaṃ bhante;
Tassa kammassidaṃ vipākaṃ, anubhomi devalokasmiṃ.
701. ‘‘Hoti ca me anutāpo, aparaddhaṃ [aparādhaṃ (syā.)] dukkhitañca [dukkaṭañca (sī.)] me bhante;
Sāhaṃ dhammaṃ nāssosiṃ, sudesitaṃ dhammarājena.
702. ‘‘Taṃ taṃ vadāmi bhaddante, ‘yassa me anukampiyo koci;
Dhammesu taṃ samādapetha’, sudesitaṃ dhammarājena.
703. ‘‘Yesaṃ atthi saddhā buddhe, dhamme ca saṅgharatane;
Te maṃ ativirocanti, āyunā yasasā siriyā.
704. ‘‘Patāpena vaṇṇena uttaritarā,
Aññe mahiddhikatarā mayā devā’’ti;
Pabhassaravimānaṃ dutiyaṃ.