11. Rāhulasuttaṃ
337. ‘‘Kacci abhiṇhasaṃvāsā, nāvajānāsi paṇḍitaṃ;
Ukkādhāro [okkādhāro (syā. ka.)] manussānaṃ, kacci apacito tayā’’ [tava (sī. aṭṭha.)].
338. ‘‘Nāhaṃ abhiṇhasaṃvāsā, avajānāmi paṇḍitaṃ;
Ukkādhāro manussānaṃ, niccaṃ apacito mayā’’.
339. ‘‘Pañca kāmaguṇe hitvā, piyarūpe manorame;
Saddhāya gharā nikkhamma, dukkhassantakaro bhava.
340. ‘‘Mitte bhajassu kalyāṇe, pantañca sayanāsanaṃ;
Vivittaṃ appanigghosaṃ, mattaññū hohi bhojane.
341. ‘‘Cīvare piṇḍapāte ca, paccaye sayanāsane;
Etesu taṇhaṃ mākāsi, mā lokaṃ punarāgami.
342. ‘‘Saṃvuto pātimokkhasmiṃ, indriyesu ca pañcasu;
Sati kāyagatātyatthu, nibbidābahulo bhava.
343. ‘‘Nimittaṃ parivajjehi, subhaṃ rāgūpasañhitaṃ;
Asubhāya cittaṃ bhāvehi, ekaggaṃ susamāhitaṃ.
344. ‘‘Animittañca bhāvehi, mānānusayamujjaha;
Tato mānābhisamayā, upasanto carissatī’’ti.
Itthaṃ sudaṃ bhagavā āyasmantaṃ rāhulaṃ imāhi gāthāhi abhiṇhaṃ ovadatīti.
Rāhulasuttaṃ ekādasamaṃ niṭṭhitaṃ.