267. Kakkaṭakajātakaṃ (3-2-7)
49. Siṅgīmigo āyatacakkhunetto, aṭṭhittaco vārisayo alomo;
Tenābhibhūto kapaṇaṃ rudāmi, mā heva maṃ pāṇasamaṃ jaheyya [jaheyyā (pī.) jahā’yye (?)].
50. Ayya na taṃ jahissāmi, kuñjaraṃ saṭṭhihāyanaṃ [kuñjara saṭṭhihāyana (sī. pī.)];
Pathabyā cāturantāya, suppiyo hosi me tuvaṃ.
51. Ye kuḷīrā samuddasmiṃ, gaṅgāya yamunāya [nammadāya (sī. pī.)] ca;
Tesaṃ tvaṃ vārijo seṭṭho, muñca rodantiyā patinti.
Kakkaṭaka [kuḷīra (ka.)] jātakaṃ sattamaṃ.