4. Avijjānīvaraṇasuttaṃ

14. Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –

‘‘Nāhaṃ, bhikkhave, aññaṃ ekanīvaraṇampi samanupassāmi yena [yenevaṃ (?)] nīvaraṇena nivutā pajā dīgharattaṃ sandhāvanti saṃsaranti yathayidaṃ, bhikkhave, avijjānīvaraṇaṃ [avijjānīvaraṇena (?)]. Avijjānīvaraṇena hi, bhikkhave, nivutā pajā dīgharattaṃ sandhāvanti saṃsarantī’’ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –

‘‘Natthañño ekadhammopi, yenevaṃ [yeneva (sī. pī. ka.)] nivutā pajā;

Saṃsaranti ahorattaṃ, yathā mohena āvutā.

‘‘Ye ca mohaṃ pahantvāna, tamokhandhaṃ [tamokkhandhaṃ (sī. syā. pī.)] padālayuṃ;

Na te puna saṃsaranti, hetu tesaṃ na vijjatī’’ti.

Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Catutthaṃ.